วันศุกร์ที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2556

Mblaq : Sexy Beat



Mblaq : Sexy Beat : K-Pop/R&B/Electropop (95% = 5/5)

ช่วงที่ผ่านมาดิฉันอาจจะห่างหายไปจากงานเขียนวิจารณ์อัลบั้มค่อนข้างนานเนื่องด้วยการขาดวัตถุดิบทางแรงบันดาลใจซึ่งเชื่อว่าผู้อ่านที่ติดตามงานเขียนมาหลายปีคงจะทราบกันดีว่าแนสทิน่าเป็นคนที่ใช้อารมณ์เขียนงาน คือถุ้าไม่มีอารมณ์คือจบ!!!ต่อให้ชอบแค่ไหนก็เขียนไม่ออก จึงไม่แปลกใจที่แฟนเพจ Hysteriaจะเห็นว่าช่วงนี้ดิฉันจริงจังกับการเขียนนิยายในเพจชนิดเป็นเรื่องเป็นราว

ซึ่งก็คงจะเปรียบเสมือนเป็นจุดอ่อนเพราะต่อให้อยู่ในอารมณ์ซึมกระทือเซ็งเบื่อหรือนอยด์ปานใดก็ตามแต่พอ "ผู้ชาย" ออกอัลบั้มกันมาทีนี่ ดิฉันจะเกิดอารมณ์อยาก(เขียน)ขึ้นมาฉับพลันแถมครั้งนี้นี่ยังเป็นการคัมแบ็คของหนึ่งในวงบอยแบนด์ที่ส่วนตัวดิฉันโปรดปรานที่สุดของฟากฝั่งเกาหลีอย่าง Mblaq อีกต่างหาก ก่อนหน้านี้ก็ไม่เคยจะได้มีโอกาสเขียนงานถึงพวกเขาจริงๆจังๆเสียที...วันนี้ข้าไขว้นิ้วว่าถึงตายนก็จะไม่ขอพลาดการทำหน้าที่ภรรยา เอ๊ย APLUSที่ดีเจ้าค่ะ

ถ้า2PMมีความสำคัญต่อดิฉันในฐานะวงบอยแบนด์วงแรกที่ทำให้ดิฉันลองเปิดใจฟังเพลงเกาหลีอย่างจริงจังในขณะที่ดงบังชินกิ (สมัยที่ยังสามัคคีครบ5คน) ก็เป็นวงบอยแบนด์ที่เราชื่นชมที่สุดในฐานะไอดอลที่มีศักยภาพรอบด้าน พวกหนุ่มๆ Mblaq - - จีโอ,มีร์,ซึงโฮ,อีจุนและธันเดอร์ - - ของดิฉันก็คงต้องยกให้เป็นวงบอยแบนด์ที่เปรียบเสมือน "รักแรกพบ" ของแท้เพราะเท่าที่จำความได้พวกท่านเป็น"วงเกาหลี"วงเดียวจริงๆค่ะที่ดิฉันรู้สึกปิ๊งตั้งแต่แรกเห็นชนิดที่ไร้ที่ติไร้ข้อครหาในใจใดๆคือกับวงนี้นี่ไม่เคยจริงๆที่เห็นแล้วยี้ อี๋ย์หรือรู้สึกอึดอัดกระอักกระอ่วนในใจใดๆ ต่างจากวงอื่นๆทุกวงที่ดิฉันเขียนมาเพราะส่วนมากจะมีความสัมพันธ์กับดิฉันในแบบ "ด่าก่อนลองสัมผัสมากกว่า" ที่สำคัญที่สุดพวก Mblaq นี่เป็นวงที่ทำให้ดิฉันเข้าใจอาการของแฟนคลับที่ "จิ้น" ว่ามันเป็นยังไง ทุกวันนี้มโนไปเองกับวงนี้แบบสนุกสนานชนิดที่ยังไม่รู้ตัวเลยว่าจะตกลงปลงใจกับใครดี เลือกไม่ได้จริงๆเจ้าค่ะ (แต่รักธันเดอร์สุดนะ 555)/เลวกว่านางวันทองอีกกู

พูดก็พูดเถอะค่ะวินาทีแรกที่ได้ฟังเพลงและได้ดูเอ็มวี Smoky Girl นี่ส่วนตัวแอบรู้สึกละเหี่ยใจนิดๆเพราะกลิ่นแป๊กแรงมากพอๆกับแม่หมอสัมผัสได้จากเพลงของเหล่้า 2PM ในอัลบั้มล่าสุด ยิ่งทรงผมของจีโอนี่ แอร๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย สไตลิสท์รังแกใช่มั้ยคะ?ไปตัดร้านไหนมาแก๊ แฟนจ๋าจะไประเบิดร้านให้ ฮือๆๆๆๆ โฮๆๆๆๆๆ พอได้ลองหยิบ Sexy Beat มินิอัลบั้มชุดที่5มาฟังจากที่คิดว่า "แป๊กแน่" กลับกลายเป็น "ยิ้มออก" เพราะส่วนตัวเพลิดเพลินมากๆกับความหวานละไมกลมกล่อมของงานแนวพ็อพอาร์แอนด์บีหวานๆละมุนละไมที่ส่วนมากเข้าขั้นงานระดับคอนเทมโพรารี่ย์อาร์แอนด์บีักรีดกรายและหรูหรามากยกอัลบั้มมีเพลงเต้นรำแบบเทรนด์ล่าสุดเคพ้อพหลอกมาแค่เพลงเดีวเองกระมังคือซิงเกิ้ลเปิดตัว เป็นหนึ่งในอัลบั้มเคพ็อพที่หลงรักหลงใหลและฟังเพลินที่สุดในรอบปีนี้ทีเดียวกล้าพูดคือชอบพอๆกับงานของพวก Sistar19,Davichi,CN Blueและพี่คิมแจจุง แต่พวกตัวนัดกันกับ2PMรึเปล่าคะเนี่ยทำม๊ายยย ทำไมถึงทำงานออกมาแนวเดียวกันรูปแบบเดียวกันแถมอารมณ์ใกล้เคียงไม่ใกล้สิ "เหมือน" กันมากเลยดีกว่าจนน่าตกใจขนาดนี้ แต่ไม่แย่ ผ่านฉลุย!ชอบๆ

ที่เขาว่าเริ่มต้นดีมีชัยไปกว่าครึ่งนี่ก็คงจริงเพราะ Sexy Beat (4.5/5) แทร็คเปิดอัลบั้มที่ดูเหมือนจะเป็น Intro นำเข้าสู่ตัวงานมากกว่า ฟังแล้วอมยิ้มเลยแพรวพราวมากๆทั้งชั้นเชิงการนำเสนอ การใช้ลูกเล่นเสียงและเรียบเรียงดนตรีชนิดที่ใครชอบงานคอนเทมโพรารี่ย์อาร์แอนด์บีบัลลาดเนิบๆของศิลปินฝั่งอเมริกันแบบอัชเชอร์ไปจนถึงพวกที่ชอบยิงฟัลเซ็ทโทแหลมเฟี้ยวอย่างพริ๊นซ์หรือจัสติน ทิมเบอร์เลคนี่น่าจะเข้าทางถึงแม้ว่าจะร้องเป็นภาษาเกาหลีแต่วัดที่เนือ้งานแล้วก็นับว่าเป็นงานโซลฟูลอาร์แอนด์บีดีๆทีเดียว ทำให้ Sexy Girl (4/5) ซิงเกิ้ลแรกที่ส่วนตัวรู้สึกเฉยๆฟังดูดีมีเสน่ห์ขึ้นในพริบตางานอิเล็คโทรพ็อพเต้นรำแบบแด๊นซ์พ็อพ-เทคโนตื๊ดๆตามเทรนด์เคพ็อพยุคนี้ก็ทั่วไปนะแต่มาฟังฝนอัลบั้มนี้แล้วเซ็กซี่ขึ้นมาอีกระดับ R U OK (4.5/5) งานมิดเทมโพคอนเทมโพรารี่ย์อาร์แอนด์บีกึ่งบัลลาดที่มีเมโลดี้ไพเราะสะดุดหูนับว่าเป็นงานโมเดิร์นอาร์แอนด์บีที่มีการเรียบเรียงภาคดนตรีได้น่าสนใจตั้งแต่โซล ชิลล์แจ๊ซซ์ยันฮิพฮอพเพราะมากๆ สำหรับ Celebrate (4/5) ก็เป็นงานบัลลาดที่เมโลดี้ออกแนวสูตรสำเร็จแบบเพลงบัลลาดเคพ็อพทั่วไปมีเจือความเป็นอาร์แอนด์บีและโซลแถมมาในตัว ก็เพราะดีแต่ยังไม่ได้มีอะไรแปลกใหม่ตื่นตาตื่นใจ เพลงที่5เป็นภาษาเกาหลีโดดเด่นบนบีทกีต้าร์อคูสติคเพราะๆตบเข้ากับบีทอาร์แอนด์บีใสๆเจือโซลหวานๆลอยละล่องเรียบง่ายแต่มีฮุคที่ทรงพลังเอาไป4.5เต็ม5 ปิดท้ายด้วย Dress Up (4.5/5) กรีดกรายไปกับงานโอลด์สคูลย้อนไปช่วงฟั้งค์กี้ย์ดิสโก้70s'หอมละมุนผสานท่วงทำนองของวัฒนธรรมความเป็นโซลและอาร์แอนด์บีที่คอดนตรีผิวสีฟังแล้วถ้าไม่อคติเชื้อชาติก็คงยิ้มรับได้ไม่ยากเย็น

จากที่ตอนแรกตัดสินจากเอ็มวีแล้วรู้สึกผิดหวังเล็กๆแต่พอได้มาลองฟังเต็มๆแล้วไม่มีผิดหวังเลยจริงๆ เนื้องานสมบูรณ์แบบมากๆละเมียดละไม ทรงพลังในการนำเสนอ ลงตัว มีเอกภาพหากแต่สิ่งที่ขาดไปอาจจะเป็นสไตล์ของตัวเองเพราะว่าก็ว่าเถอะงานเทือกๆนี้ศิลปินเกาหลีก็ทำออกมากันเยอะมากๆแต่้โชคดีที่ศักยภาพของโปรดิวซ์เซอร์และตัวนักร้องถึง Sexy Beat จึงกลายเป็นงานเพลงที่ดิฉันกล้ารับประกันว่าคอเคพ็อพโปรดหามาฟังเถิดไม่มีผิดหวัง




ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น