วันเสาร์ที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2556

Yeah Yeah Yeahs : Mosquito



Yeah Yeah Yeahs : Mosquito : Indie Rock/Alternative Rock/Post Punk Revival/Experimental Rock (93% = 4.5/5)

ร่ำๆว่าจะเขียนเสียตั้งนานแต่กลับต้องมาสะดุดเพราะติดปัญหาเรื่องเวลากับสุขภาพของบ.ก.ที่ไม่รู้ว่าเธอกะจะเป็นไข้หวัดชนิดชิงเหรียญทองโอลิมปิคหรืออย่างไร "นี่ก็สองสัปดาห์เข้าไปแล้วยังไม่หายเลยเนี่ย!!!" Y Y อย่างไรก็ตามดิฉันแม้จะมีโรคขัดต่อการรับราชการทหารแต่ก็ขอสละชีวิตตายในหน้าที่เพื่อดำรงไว้ซึ่งจรรยาบรรณอันดีงามของนักวิจารณ์เพลงเพราะหลังจากที่ได้ยินได้ฟังอัลบั้มล่าสุดของวงอินดี้ร็อคสุดเก๋าส่งตรงจากนิวยอร์คอย่าง Yeah Yeah Yeahs แล้วก็ถึงขั้นดีดตัวลุกพรึ่บจากที่นอนหมอนมุ้ง "ตายเป็นตายวะ!!!"

ด้วยความที่ Mosquito ชุดนี้มันเลอค่าเลอเลิศเอนกอนันต์ถึงขั้นจุกลิ้นปี่น่ะค่ะ ฟังไปก็ทำเอาดิฉันนั่งเช็ดน้ำตาป้อยๆไป ก็แหมมม!!! ในยุคที่ดนตรีเป็นแบบนี้ - - เห่ยๆแบบนี้ ไร้ซึ่งจิตวิญญาณของศิลปะดนตรีและเอะอะไรก็จะทำกันแต่ดั๊บสเต็ปเกร่อๆเกลื่อนๆเสร่อๆ - - การที่ได้ยินได้ฟังงานทรงพลังอุดมคุณค่าและเปี่ยมคุณภาพขนาดนี้สำหรับดิฉับนับเป็นอะไรที่เปรียบเสมือนตายแล้วขึ้นสวรรค์จริงๆขนาดนั้น

สำหรับคนที่ไม่เคยได้ลิ้มรสหรือได้ยินกิตติศัพท์ความเปรี้ยวของอาเจ๊ "คาเรน โอ" นักร้องนำและวงYeah Yeah Yeahsทางเราก็ขอบอกไว้ว่างานดนตรีของพวกเขาเน้นหนักบนภาคดนตรี "อินดี้ร็อค" เปรี้ยวๆที่มีตั้งแต่ความเป็นอัลเทอเท่ห์ตลอดจนดิบดุเกรี้ยวกราดอาละวาดโวยวายเป็นโพสท์พั้งค์ที่ชวนสะใจสุดพระเดชพระคุณ ในMosquitoชุดนี้ก็เช่นกันหากแต่ซาวนด์ส่วนมากก็เจริญเติบโตขยับขยายเข้าสู่ห้วงทดลองแล้วซึ่งก็จัดสรรกองทัพมาเสริมความเปรี้ยวได้หลากหลายอารมณ์ตั้งแต่ทริพฮอพขมุกขมัว ซินธิ์เต้นระบำ นิวเวฟ การาจตลอดจนฮิพฮอพก็มีมา ดูเหมือนจะหาจุดศูนย์กลางยากแต่โคตรจะลงตัว

สำหรับเพลงแนะนำก็ขอหยิบเฉพาะที่ส่วนตัวคิดว่าโดนใจเปรี้ยงปร้างขึ้นมาเขียนนะคะนี่เลย Sacrilege (4.5/5) เพลงเปิดอัลบั้มเป็นอัลเทอเนทีฟร็อคที่แรกๆขึ้นมาแบบเรียบง่ายแต่หลอนและเท่ห์มากๆ ฟังๆไปเริ่มอมยิ้มตรงช่วงกลางที่เหยาะซินธิ์เต้นระบำเข้ามาผสานกับกีต้าร์ฟั้งค์ได้เปรี้ยวขาดใจก่อนจะกลายร่างเป็นกอสเพลสุดอลังการช่วงปิดท้าย ได้ใจสุดๆ แทร็คถัดไป Subway (4/5) โพรแกรมมิ่งเนรมิตบรรยากาศของสถานีรถไฟครวญไปกับดนตรีทริพฮอพหลอนๆมืดๆลอยละล่อง อาจจะฟังยากไปนิดแต่การนำเสนอน่าสนใจทีเดียว มาที่ไทเทิ่ลแทร็ค Mosquito (5/5) นี่ทำเอาแทบจะก้มกราบ รักมากกกกๆๆๆสุดชีวิตสุดใจขาดดิ้นกับงานอินดี้ร็อคเปรี้ยวปราดผสานความเป็นโพสท์พั้งค์ที่อาเจ๊คาเรน โอร้องออกมาได้เก๋ไก๋ฟินได้ใจดิฉันมากๆ เพลงนี้มีช่วงเบรคเป็นงานอัลเทอเนทีฟกึ่งโลไฟที่สวย ชอบสุดในอัลบั้มแล้ว  Slave (4/5) งานอัลเทอเนทีฟเชิงทดลองที่ยืนพื้นอินดี้ร็อคปะทะดรีมพ็อพฝันๆก่อนจะฟาดซินธิ์ อิเล็คโทรนิก้าไปยันอัดกลิ่นของความเป็นร็อคย้อนยุคมาเอาใจแฟนๆ ส่วนมากไม่ออกมาล้นก็ออกมาตายนะคะแนวฟิวชั่นอีหรอบนี้แต่พวกYeah Yeah Yeahsทำออกมาได้อย่างลงตัวจนน่าประหลาดใจ มาที่ริฟฟ์กีต้าร์ไฟฟ้าดุๆใน Area 52 (4.5/5) เป็นงานสไตล์ซินธิ์พั้งค์ผสานการาจดุๆและจังหวะเต้นระบำสนานใจ จะว่าไปก็กล้อมแกล้มเป็นอิเล็คโทรแคลชอยู่นะและ Buried Alive ft.Dr.Octagon (4.5/5) ก็นับเป็นอีกหนึ่งในแทร็คที่น่าจับตามองกับงานนิวเวฟกลิ่น80'sตลบอบอวนในตอนแรกก่อนจะขยับขึ้นไปเป็นงานอิเล็คโทรที่ร้อนระอุขึ้นแถมเพลงนี้มีฮิพฮอพด้วยนะเก๋เกิดสุดขีด เรียกได้ว่ามีลูกบ้ามาเอาใจแฟนๆกันยกอัลบั้มจริงๆ

ไอ้สำนวนที่ว่า "อย่าตัดสินหนังสือจากปก" นี่ก็คงจะใช้ได้กับอัลบั้ม Mosquito ชุดนี้นี่แหละค่ะ ที่แม้ว่าหน้าปกจะพลาดถึงขั้นดูไร้รสนิยมเห่ยเฟ่ยหน้าลากขึ้นแท่นสำเร็จโทษแต่เนื้อในนี่เด็ดดวงมากๆ นี่คือหนึ่งในอัลบั้มของปี2013โดยแท้จริง

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น