วันพฤหัสบดีที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2556

Pip : No Formalities



Pip : No Formalities : Pop-Rock (60% = 2.5/5)

สำหรับหนุ่ม Pip คนนี้นี่ประวัติคร่าวๆพ่อหนุ่มมีนามสุดไพเราะเต็มๆว่า "Phillip Andrew Arnold" โดยน้องเธอมีความสนใจฝักใฝ่ในดนตรีมาตั้งแต่เด็กๆซึ่งดูจากสไตล์ของพ่อแล้วก็ไม่น่าแปลกใจที่เคยฝากผลงานมิวสิคคัลสมัยไฮสคูลแถมยังเคยออดิชั่น The Glee Projectซีซั่นที่1มาแล้วด้วย ถ้าใครได้ดู Blind Audition ของน้องก็คงจะเห็นด้วยว่าหนุ่ม Pip เหมาะกับดนตรีแนวมิวสิคคัลที่ต้องใช้พลังเสียงแบบละครบรอดเวย์ตลอดจนดนตรีโอลด์สคูลจำพวกโซล บลูส์หรือแจ๊ซซ์นี่เป็นอะไรที่เข้าทางน้องมากๆแต่ไม่รู้ว่าเพราะอะไรนะคะ - - เพราะโปรดิวซ์เซอร์ เพราะต้นสังกัดหรืออาจจะเป็นความชอบของตัวน้องเอง??? - - ใน No Formalities เราถึงไม่เห็นเธอระเบิดศักยภาพด้านนั้นออกมา 

ในอีพีชุดนี้โดยรวมเป็นงาน "พ็อพร็อค" ที่ก็มีเจือกลิ่นอายของความเป็นโอลด์สคูลบ้างแต่ส่วนมากเป็นพวกแด๊นซ์ร็อคเจือบีทอิเล็คโทรแถมบางแทร็คยังไพล่ไปเป็นงานฟั้งค์กี้ย์กึ่งดิสโก้แบบ ต๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย แบบ Maroon 5 ชัดเลยนะคะนี่ ถามว่าเพราะมั้ย?มันก็ฟังได้อ่ะค่ะไม่ได้ขี้ริ้วขี้เหร่อะไร(มากมาย)แต่ถามว่ามันมีความเป็นตัวของ Pip เองมั้ย? "อันนี้พี่ก็ไม่ทราบกับน้อง" แต่แค่สงสัยว่าน้องคิดดีแล้วรึคะที่ทำงานแบบมารูนไฟว์ออกมาโดยที่ไม่มีอะไรเกินหน้าเขาเลยน่ะ ฮึ!!!

พลงที่ชอบจริงๆในงานชุดนี้เห็นจะมี Hooked (4/5) เพลงเดียวกระมังคะที่ชอบจริงๆจังด้วยภาคดนตรีและการเรียบเรียงเทคนิคชั้นเชิงที่ดูดูแพรวพราวที่สุดแถมดูโดดออกจากเพื่อนร่้วมอัลบั้มที่สุดเช่นกันสำหรับใครท่ชอบงานพ็อพเต้นรำร่วมสมัยหยิบเอาลูกเล่นโอลด์สคูลแบบฟั้งค์กี้ย์ดิสโก้70'sสำรวยสำราญประพิมประพายก็คงจะชอบนั่นแหละ นั่งเฟ้นหาแทร็คอื่นๆแทบพลิกแผ่นดินเท่าที่คิดว่าอยากเขียนถึงก็คงจะมี Trash Talk (3.5/5) ที่ฟังท่อนคอรัสก็นึกถึงงานพ็อพร็อคแบบ Maroon 5 ทันทีโดยเฉพาะเพลง Misery น่ะค่ะ แทร็คเปิดอัลบั้ม Who Cares (2.5/5) แรกๆไม่ชอบเลยแต่ฟังนานไปก็ติดหูดีนะเปิดมาเหมือนงานของ Lenka ก่อนจะเข้าสู่ธรรมเนียมงานพ็อพร็อคตามมาตรฐานทั่วไปพยายามจะให้เป็นอัลเทอเนทีฟแต่ส่วนตัวคิดว่ายังก้าวข้ามไ่ม่พ้นและ Future Dream (3/5) ติดหูหนึบดีไม่หยอกเป็นงานพ็อพร็อคที่ดูมีหีบห่อและมีความดิบในตัวมากกว่าหลายๆแทร็คแม้จะออกมาในมาตรฐานเสมอตัวแต่ชอบความชัดเจนในภาคดนตรี

ต้องกราบขอโทษน้อง Ckii ด้วยนะคะอย่างโกรธคุณพี่นะหนู คือตา Pip งานก็ เอ่อ ก็ฟังได้นะคะไม่ได้ขี้ริ้วขี้เหร่อะไรมากนักแค่ยังหาจุดที่ลงตัวและเอกลักษณ์ไม่ได้ทั้งๆที่ศักยภาพของน้องมีสูงมากๆ ครั้งหน้าแก้ตัวใหม่นะ Pip นะ



ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น