วันศุกร์ที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2556

Black Rebel Motorcycle Club : Specter At The Feast



Black Rebel Motorcycle Club : Specter At The Feast : Alternative Rock/Garage Rock/Post Punk/Experimental Rock (95% = 5/5)




รู้จักมักคุ้นกันมาตั้งแต่สมัยเป็นวงร็อคแอนด์โรลหน้าใหม่ที่กิตติศัพท์ในเรื่องการทำดนตรีดิบ ดุ โหดและเขย่าขวัญขาโจ๋เสียจนนิตยสารNMEเสนอตัวเป็นแม่ยกดันแหลกสำหรับ B.R.M.C. หรือที่เรารู้จักท่านในนามเต็มๆสุดเท่ห์ว่า Black Rebel Motorcycle Club ที่วันนี้มีงานอัลบั้มใหม่แกะกล่องอย่าง Specter At The Feast มาให้เราฟังกันเสียที



สำหรับวงนี้นี่มีผลงานที่โดดเด่นปักเข้ากลางใจอิฉันชนิดจังๆเต็มดวงก็ตอนสมัย B.R.M.C.และTake Them On,On Your Own อันเป็นสองอัลบั้มแรกสุดที่เป็นงานสไตล์การาจร็อคเก๋าๆที่จับเอาร็อคย้อนยุคมาชนกับพั้งค์ โลไฟและงานอัลเทอเนทีฟจำพวกโลไฟได้ชนิดดุเดือดเลือดพล่านถึงใจ ถัดไปอัลบั้มสามนี่พวกคุณเธอหนีไปทำงานสไตล์อเมริกาน่ายันแหวกแหกไปทำเอ็กซ์เพอริเมนทัลในงานถัดๆไปซึ่งดูเหมือนกระแสตอบรับและคำวิจารณ์จะไม่โสภาแบบสมัยงานแรกๆก่อนจะวนกลับเข้าหารากเหง้าในงานชุดก่อนหน้า...



...พล่ามมาเสียยาวในอัลบั้มล่าสุด Specter At The Feast ชุดนี้ภาพรวมเป็นงานอัลเทอเนทีฟสไตล์เอ็กซ์เพอริเมนทัลที่ผนวกเอาทั้งรสชาติของงานร็อคย้อนยุค พั้งค์ โลไฟและการาจของเดิมเข้ากับซาวนด์ทดลองสุดโต่งโดยที่เห็นได้ชัดนี่คงเป็นภาคดนตรีจำพวกNoise RockและDroneที่ต่อยอดมาจากชุดที่แล้ว เรียกได้ว่าแซมแทนความดิบดุเป็นพั้งค์เอ็ดตะโรแบบเดิมกลายเป็นงานทดลองหวีดหวิวหลอนหูเขย่าประสาทระทึกขวัญไปกันอีกแบบ



แค่เปิดอัลบั้มมากับ Fire Walker (4.5/5) นี่ก็เล่นเอาอึ้งแล้วโหมโรงด้วยหมอกควันของโพรแกรมมิ่งอิเล็คโทรนิคแบบเอ็กซ์เพอริเมนทัลกึ่งทริพฮอพจางๆก่อนจะกลายร่างมาเป็นงานสไตล์เอ็กซ์เพอริเมนทัลร็อคที่ผสานลูกของความเป็นอัลเทอเนทีฟเข้ากับNoise Rock,Drone Ambientและงานอินดี้กึ่งโลไฟหลอนๆ ไม่ถึงขั้นโพสท์อินดัสเทรียลแต่ความเก๋าได้ใจอยู่ ดาร์คมากๆ Let The Day Begin (3.5/5) นี่เหมาะสำหรับคนฟังที่ชอบงานของพวกเขาในยุคแรกเป็นงานร็อคย้อนยุคเท่ห์ๆที่ใส่ทั้งการาจ ซินธิไซเซอร์ นิวเวฟและพั้งค์ผสานเข้าด้วยกันชนิดกลมกล่อมแต่ว่ากันตามตรงค่อนข้างจะธรรมดาไปหน่อยสำหรับวงที่ไม่เหมือนชาวบ้านชาวช่องอย่างวงนี้ ในขณะเดียวกัน Hate The Taste (4/5) นี่ก็จับเอาลูกเล่นของกลิ่นอายอเมริกาน่าสมัยอัลบั้มที่สามมาขยำกับงานการาจร็อคและพั้งค์ได้น่าฟังไม่หยอกและ Rival (4.5/5) นี่ก็ทำออกมาเอาใจคอโพสท์พั้งค์ที่ชอบเพลงประมาณ Whatever Happened To My Rock And Roll กับ Six Barrel Shot Guns หากแต่เรื่องความเอ็ดตะโรบ้าพลังนี่ยังถือว่าอ่อนด้อยกว่าหลายระดับ มาตกใจเอาก็อีตอนได้ยินเพลง Returning (4.5/5) ต๊ายยย ไหงมันพ็อพจ๋าผิดขนบแบบนี้ละคะตัว คือหวานหูและนุ่มสลวยผิดจากความเป็นB.R.M.C.ไปไกลเสียจนกล้อมแกล้มให้เข้าหมวดบริทร็อคได้เลยทีเดียว ฟังแล้วนึกถึงPlacebo ต่อด้วย Lullaby(4.5/5) อีกเพลงที่สวยหวานรุ่มรวยจนช็อคที่ปูพรมด้วยบีทกีตาร์อคูสติคสวยๆชนิดที่นึกถึงเพลงยุคบุปผาชน กลับมาโหดต่อใน Teenage Disease (4.5/5) อันนี้จับเอาร็อค80'sย้อนยุคจ๋ามาชนกับการาจและพั้งค์แต่พูดๆก็พูดเถอะนึกถึง Nirvana มากๆเพลงนี้เพียงแต่ไม่กล้าพอที่จะฟันธงฉับลงไปว่าพวกเธอได้รับอิทธิพลของกรั๊นจ์มาด้วย สำหรับเพลงที่โดนสุดยกให้ Sell It (5/5) เป็นงานอัลเทอเนทีฟอินดี้โลไฟหลอนๆชนกับพั้งค์ร็อคเกรี้ยวกราด ไม่ใช่เพลงที่ดีที่สุดของอัลบั้มรวมถึงไม่ใช่ของใหม่ของวงเพียงแต่ถูกจริตชนิดบอกไม่ถูก เป็นงานที่ตอบสนองด้านมืดของดิฉันได้อย่างดี



ท้ายที่สุดคงต้องบอกว่า Specter At The Feast นี่คืองานที่ชอบที่สุดเท่าที่ได้ฟังในช่วงนี้เคียงข้างกับ Girl Who Got Away ของDidoเลยทีเดียว เป็นหนึ่งในอัลบั้มร็อคที่ส่วนตัวเชื่อว่าดีที่สุดชุดหนึ่งแห่งคริสตศักราช2013 เชื่อสิ!!!

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น