วันเสาร์ที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2555

SMASHING PUMPKINS : OCEANIA



SMASHING PUMPKINS : OCEANIA : ALTERNATIVE ROCK (97% = 5/5)


วู้ยยย!!! กว่าจะหาเวลามาเขียนได้นี่ก็เล่นเอาแถบตายเชียวค่ะคุณเพราะช่วงนี้ทั้งงานราษฏร์งานหลวงรัดตัวอิฉันมากๆ ไอ้ครั้นจะหลบลี้หนีหายไม่อัพเดทไปเฉยๆแบบที่ชอบทำตอนตั้งกระทู้ในFF MAGก็เห็นทีจะไม่ได้เพราะดันเป็นอัลบั้มใหม่ของSMASHING PUMPKINหนึ่งในวงที่ร็อคที่ส่วนตัวดันชอบที่สุดตลอดกาลอีก...ก็ แหมมม กับวงนี้นะคะเผอิญมีความหลังอันแสนงามมาด้วยกันพอดี ^ ^


หลังจากที่พวกตัวสลายวงไปช่วงแถวๆปี1999-2000เพราะว่าแพ้ภัยกระแสบอยแบนด์ เกิร์ลกรุ๊ปและศิลปินทีนพ็อพบับเบิ้ลกัมหน้าใสที่ทยอยดาหน้าเข้ามาจับจองพื้นที่ในอุตสาหกรรมดนตรีช่วงนั้นชนิดที่แถบจะไม่เหลือความสนใจไว้เหลียวแลวงร็อคคุณภาพอย่างวงนี้และอีกหลายๆวงเลย ซึ่งดิฉันก็ต้องยอมรับล่ะนะคะว่าพอพวกตัวหายไปนานก็เลิกสนใจติดตามข่าวคราวความเป็นมาของทางวงเหมือนกันดังนั้นไอ้อัลบั้มหลังปีสองพันที่พวกตัวออกๆกันมาก็คือ "ไม่ได้ติดตามว่ะค่ะ!" ไม่รู้ถึงความเป็นมาและพัฒนาการว่าเป็นไปในทิศทางที่น่าภาคภูมิใจแค่ไหนบ้าง - - จะฟังจริงๆก็มี The Future Embrace งานเดี่ยวของคุณบิลลี่ คอร์แกนนักร้องนำหัวเหม่งนั่นแหละ - - มาสนใจมีไฟจะติดตามทำหน้าที่แฟนคลับที่ดีอีกทีก็อัลบั้ม9อย่าง Oceania ที่พี่เหม่งนักร้องนำท่านว่าๆเป็นญาตืเกี่ยวดองกับงานชุดก่อนหน้าอย่้าง Teargarden by Kaleidyscope นั่นแล...จะว่าไปก็ทิ้งช่วงห่างไปถึง3ปีแล้วนะนั่น!!!


หลังจากไม่ได้สัมผัสกับดนตรีใหม่ๆของSMASHING PUMPKINSมานานถึง12ปีเห็นจะได้ พอได้มาสดับรับฟังอีกทีในOCEANIAนี้ทำให้ดิฉันรู้สึกว่าตัวเองพลาดมหันต์และพลางอดสงสัยไม่ได้ว่าพวกพี่ท่านก็รวมตัวกันออกอัลบั้มใหม่ตั้งแต่ปี2007แล้ว "ตัวตูข้านี้เล่ามัวแต่หนีไปฟังอะไรอยู่?" เพราะวัดกันที่เฉพาะอัลบั้มนี้พวกเขาก็ยังคงเป็นพวกเขาและบิลลี่ คอร์แกนก็ยังคงเป็นบิลลี่ที่น่ารักเช่นเดิม โอเคความเกรี้ยวกราดระทึกขวัญลดลงคือยังแรงยังหมองหม่นน่ากลัวเข้าใจยากเช่นเดิมเพียงแต่นิ่งขึ้น สอดแสงสว่างทอประกายจางๆพร้อมด้วยคำตอบของการมองชีวิตด้วยความเข้าใจและเหตุผลมากกว่าความก้าวร้าวโกรธขึ้งประชดประชันตอนสมัยยังจี๊ดจ๊าดกันอยู่ ละเมียดละไมแพรวพราวระยิบระยับภายใต้โลกทัศน์อันบิดเบี้ยวมุมมองเดิมที่กว้างขึ้น ลึกขึ้น สื่อสารโดยรอบมากขึ้นทั้งที่มันก็แลดูจะส่วนตัวกันเหลือเกิน - - มิติใหม่ของโลกทัศน์นี่ทำเอาเราประทับใจจนลืมไปเลยว่าทั้งอัลบั้มนี้เป็นงานอัลเทอเนทีฟร็อคที่ดีขนาดไหน


มาดูลิสต์เพลงที่ถูกใจแล้วลมแถบจับเพราะชอบมันทั้งอัลบั้มเลยจริงๆ คัดแต่เด็ดๆก็ต้อง PANOPTICON(4.5/5)แทร็คที่สองเลย แม้จะลอยละล่องเข้าใจยากไปนิดแถมยังหาฮุคเด็ดแถบไม่เจอแต่ก็ลืมศิลปะของกีตาร์ที่ฟาดฟันปะทะกับบีทกลองรัวโหมกระหน่ำประดุจพายุบุแคมหากแต่ยังคงความสวยงามระยิบระยับได้อย่างน่าอัศจรรย์ใจแบบนี้ว่าเรานั้นโหยหาขนาดไหน THE CELESTRIALS(5/5) แทร็คถัดมาสวยสง่าด้วยโพรแกรมมิ่งเครื่องสายกรีดเสียงสวยผสานบีทกีตาร์อคูสติคก่อนจะขยับไปเป็นอินดี้ร็อคป่วงๆเท่ห์ๆที่ท่อนคอรัสไพเราะบาดใจ MY LOVE IS WINTER(4.5/5)แค่เสียงกีตาร์กระซวกขึ้นมาในช่วงต้นก็ยอมถวายใจให้หมดดวงแล้ว สูตรสำเร็จของแวดวงอัลเทอเนทีฟร็อคที่จับดิฉันอยู่หมัดทุกทีสิน่า ONE DIAMOND,ONE HEART(4.5/5)และPINWHEELS(4.5/5)ก็เป็นสองเพลงที่ดนตรีน่ารัก ฟังง่ายและเข้าใจง่ายที่สุดของงานชุดนี้แล้ว ขอจำใจปิดท้ายกับบทเพลงอันทรงพลังและภาคดนตรีที่เข้มข้นใน PALE HORSE(5/5) ก่อนที่จะหยุดไม่ได้


ตายจริงตอนฟังครั้งแรกให้ต่ำกว่า90%อีกนะคะฟังไปๆมาๆไหงคะแนนพุ่งปรี๊ดปร๊าดไปเกือบเต็มร้อยได้ก็ยังงงๆอยู่ เอาเป็นว่าใครชอบเพลงร็อคก็รบกวนสละเวลาของคุณมาจากNIRVANA,OASIS หรือ U2สักนิ๊ดดดนึงแล้วมาฟังวงร็อคระดับตำนานที่ชื่อดังมากๆช่วงยุค90อย่างวงนี้ไปด้วยกัน แม้ทุกวันนี้อาจจะไม่ได้อยู่ในกระแสความสนใจแล้วแต่พวกพี่แกก็ยังเจ๋งอยู่ดีนะคะ รับประกันเอ้า!

วันจันทร์ที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2555

T-ara : Jewelry Box




T-ara : Jewelry Box : DANCE-POP/ELECTRO POP (75% = 3.5/5)



 ตอนแรกว่าลงรีวิวคอนเสิร์ตที่พวกเธอเพิ่งมาโชว์กันไปหมาดๆแต่อ่านแต่ละอันแล้วอย่าลงเลยค่ะมีตั้งแต่พวกอิอิ หุหุ อ่านแล้วบ.ก.ลมแถบจับไปยันพวกที่ด่าได้ด่าดีด่าไปหมดทุกสิ่งอันแถมยังบรรยายหน้าตาของสมาชิกทั้ง7ได้เสียๆหายๆเพราะฉะนั้นเมื่อสายข่าวเราไม่มีอะไรสร้างสรร บ.ก.ขอเขียนเองดีกว่า เหอๆๆๆ - -  ซึ่งก็นับว่าประจวบเหมาะพอดีกับที่พวกสาวๆได้คลอด JEWELRY BOX สตูดิโออัลบั้มภาษาญี่ปุ่นสุดน่ารักชุดแรกของทางวงหลังจากที่พวกเธอเพิ่งจะเดินทางมาเยี่ยมเยียนแฟนๆชาวไทยไปหมาดๆ แถมล่าสุดสายเราเพิ่งเช็คข่าวมาว่าอัลบั้มนี้นี่ทะยานขึ้นไปสูงถึงอันดับ2บนชาร์ตรายวันของโอริคอนชาร์ตด้วยยอดขายปลายๆสองหมื่นก็อปปี้เล่นเอาบ.ก.HYSTERIAถึงกับนั่งเช็ดน้ำตาป้อยๆด้วยความปลาบปลื้มด้วยที่ดิฉันก็รักสาวๆวงนี้ไม่แพ้กับที่รักเกิร์ลกรุ๊ปในดวงใจวงอื่นๆนี่เจ้าคะ




มาที่แนวดนตรีในJEWELRY BOXชุดนี้นี่ วุ๊ย!!! น่ารักสดใสได้ใจวัยใสมากๆด้วยความที่ทั้งอัลบั้มเป็นงานพ็อพเต้นรำสวยสะบัดหน้าเชิ่ดด้วยบีทอิเล็คโทรนิคเป็นแกนนำก่อนจะตามทัพด้วยดิสโก้ อาร์แอนด์บี ยูโรไปยันเจือกลิ่นอายเรโทรในบางแทร็คพอกระสากลิ่น แถมด้วยการเรียบเรียงขั้นคุณภาพที่เชิญชวนให้ผู้ฟังอดที่จะดีดดิ้นวี๊ดว๊ายไปกับดนตรีสนุกๆของพวกเธอไปจนจบอัลบั้มไม่ได้แถมยังต้องตามขอเบิ้ลๆๆๆอีกหลายรอบอีกต่างหากด้วยความที่อัลบั้มชุดนี้นี่ดนตรีน่ารักจริงๆค่ะแถมเมโลดี้ยังเพราะพริ้งติดหูอีกด้วยนะเออ แล้วก็อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ!อย่าค่ะ!!!อย่าๆ อย่าเพิ่งมาค่อนขอดกันว่างานของพวกเธอจะมาแบบบ๊องแบ๊วกะโหลกลาเพราะงวดนี้สอดความแสบซ่านเปรี้ยวปริ๊ดส์แฝงไว้ภายใต้ความใสอย่างเอกอุเปี่ยมด้วยจริตจก้านชั้นเชิงแพรวพราวและเคมีที่ถูกปากถูกหูชาวญี่ปุ่นในแบบที่ไม่ต้องประดิษฐ์ชนิดที่KARAอาจจะต้องระวังตัวไว้ให้จงหนัก เพราะถึงแม้ความสดใสอาโนเนะสะอาดบริสุทธิ์หวานหูอาจจะไม่เท่าแต่บีทดนตรีของ7สาวหนักแน่นออกลูกคลับแด๊นซ์กันยกอัลบั้มชนิดที่ต่อให้เกินวัยใสมามากโขอย่างบ.ก.ก็สามารถฟังได้สวยๆโดยปราศจากอารมณ์สะเทิ้นเขินอายนะเออ - - อนึ่งดนตรีเปรี้ยวมีชั้นเชิงทีเดียวนะ อาจจะไม่ถึงขั้นล้ำนำสมัยแต่ก็ทันสมัยแลดูอินเทรนด์สมยุคทีเดียว ปฏิเสธไม่ลงจริงๆว่าพวกT-ARAนี่ทำอิเล็คโทรพ็อพเต้นรำประมาณนี้ขึ้นจริงๆ 


แต่พูดอวยขนาดนี้ก็ใช่ว่าฟังแล้วจะไม่มีอะไรขัดใจนะคะ มี!!แต่มันก็เป็นเพียงจุดเล็กๆก็แค่มุขที่หยิบเอาเพลงของตัวเองมาคัฟเว่อร์ใหม่เป็นภาษาญี่ปุ่นซะค่อนข้างเยอะ จะว่าไปมันก็ไม่ผิดหรอกค่ะเพราะวงไหนก็ทำกันแต่แบบมันทำให้เกิดข้อเปรียบเทียบระหว่างสองเวอร์ชั่นค่อนข้างเยอะ ดูอย่างLOVEY DOVEYนั่นเป็นไรพลังต่างกันลิบพอสลับมาเป็นเวอร์ชั่นแดนปลาดิบอาทิตย์อุทัยมุชิ มุชิ อาริงาโตะนี่ไม่รอดจริงๆว่ะค่ะแฟนจ๋ากราบเรียนทูนหัวทั้ง7พร้อมโปรดิวซ์เซอร์และต้นสังกัดตามตรงด้วยความเคารพ 


สำหรับเพลงแนะนำก็พวกซิงเกิ้ลดังๆในเกาหลีนั่นแลตั้งแตBO PEEP,BO PEEP/YAYAYA/ROLY POLYไปยันCRY CRYอะไรพวกนี้นี่ฟังได้หมดแล้วแต่ท่านจะบังเอิญไปพบรักกับเพลงไหน  แต่ถ้าถามจานโปรดของดิฉันต้องนี่เลยค่ะ BO PEEP,BO PEEP ที่ต้องนับว่าเป็นหนึ่งในเพลงโลโก้ของT-ARAเลยทีเดียว อาจจะด้วยความที่ส่วนตัวปลื้มออริจินัลเวอร์ชั่นภาษาเกาหลีเป็นทุนอยู่แล้วพอมาเจอฉบับญี่ปุ่นก็น่ารักไปอีกแบบ ดูเหมือนจะฉาบฉวยแต่ก็คงจะปฏิเสธกันไม่ได้ใช่มั้ยคะว่าเพลงพ็อพเต้นรำอัพบีทอิเล็คโทรนิคออโต้จูนรัวๆและซินธิ์ดืดดึ๋งแบบนี้กลับออกมาลงตัว ไม่รกรุงรังและมีท่อนคอรัสติดหูหลอนหัวสุดๆ แม้จะไม่เข้าใจภาษาเกาหลีแต่ก็ดำน้ำฮัมตามไปละ  APPLE IS A นี่ออกแนวอิเล็คโทรพ็อพบับเบิ้ลกัมเจืออาร์แอนด์บีนิดๆสไตล์เอาใจวัยทีนแดนปลาดิบจ๋าสดใสน่ารักมากๆจนน่าจับไปประกอบแอนนิเมชั่น TIME TO LOVE นี่ขึ้นต้นมาตกใจกับสรรพสำเนียงอาร์แอนด์บีฮิพฮอพชนิดน้องๆTLCกับDESTINY'S CHILDเลยทีเดียวสลับกับท่อนคอรัสเพราะๆที่คอเพลงญี่ปุ่นต้องลุกขึ้นมากรี๊ดๆๆๆแน่ๆน่าจับไปประกอบซีรี่ยส์มากๆ อีกเพลงที่เด็ดดวงคงหนีไม่พ้น ROLY POLY แรงมากๆกับบีทดิสโก้ย้อนยุคผสานเข้ากับแด๊นซ์พ็อพ-เทคโน ยูโรบีทติดกลิ่นดั๊บจางๆตามวัฒนธรรมดนตรีโพรเกรสซีฟแบบเคพ็อพฟังเวอร์ชั่นภาษาญี่ปุ่นแล้วขอกรี๊ดออกมาดังๆเปรี้ยวมากกกตัวเทอว์/จิกหน้าตาม  ที่ไม่พููดถึงไม่ได้คงจะเป็น Cry Cry เพราะว่าส่วนตัวเคารพรักใคร่ในชั้นเชิงการเรียบเรียงของเพลงนี้อยู่แล้วเริ่ดนะมีตั้งแต่ละทินฟลาเมงโก้บนบีทอาร์แอนด์บีฮิพฮอพ พ็อพเต้นรำ อิเล็คโทรนิคไปยันแทงโก้ตอนเบรคเอ๊าท์ เซ็กซี่เหนือชั้นมากๆแถมยังเป็นการระเบิด Dark Side ของพวกเธอออกมาอย่างเต็มที่หลังจากที่อยู่ภายใต้กรอบหวานใสของภาพลักษณ์ไอดอลตั้งนาน อัลบั้มหน้าของอะไรที่แรงๆแบบนี้หรือมากกว่านี้นะที่รัก! ปิดอัลบั้มด้วย T-aratic Magic Music เป็นอีกหนึ่งดิสโก้สนุกๆ นับว่าจับทางดนตรีของตัวเองได้ดี 


ท้ายสุดนี้แม้ว่าจะพลาดคอนเสิร์ตที่ไบเทคช่วงต้นเดือนไปอย่างน่าเสียดายแต่อัลบั้มนี้ก็นับว่าเป็นอัลบั้มที่สามารถเช็ดน้ำตาดิฉันได้อย่างดี คือภูมิใจในตัวพวกเธอนะที่มีพัฒนาการและทำงานกันออกมาได้ดีถึงขนาดนี้ ส่วนตัวยังเชื่อในตัวพวกของพวกเธอและศักยภาพของT-ARAเสมอว่าถ้าพวกเธอเจอโปรดิวซ์เซอร์ที่มือถึงและกล้าฉีกพวกเธอออกจากกรอบดนตรีเดิมๆำไปเป็นสาวเปรี้ยวกร้านและแรงไปเลยอย่างที่ได้เห็นการปูทางแล้วใน Funky Town เชื่อว่าวงนี้ต่อไปจะสามารถสร้างความตื่นเต้นฮือฮาให้แก่วงการมากกว่าที่เป็นอยู่อย่างแน่นอน พลังในตัวของพวกเธอเต็มเปี่ยมและนี่ถึงเวลาที่ T-ARA จะโตขึ้นและกลายร่างจากไอดอลใสๆเป็นวงเกิร์ลกรุ๊ปคุณภาพไม่แพ้วงเคพ็อพชั้นนำวงใดแน่นอน/ อนึ่งทางวงกำลังจะโปรโมตซิงเกิ้ล Day By Day ในงานรวมฮิต 7 Codes ปลายเดือนใิถุนายนนี้ส่วนสมาชิกใหม่ "ดานี่" คาดว่าจะร่วมงานกับวงจริงจังเลยก็ตอนปลายปีนี้...หวังว่านอกจากรวมฮิตแล้วเราจะยังได้ยินงานใหม่ๆสนุกๆเพราะๆจาก T-ARA ในภาค9คนด้วยนะเจ้าค่ะ ^ ^





Ducky Duke&The Vintage : Flowers (EP)



Ducky Duke&The Vintage : Flowers (EP) : Indie Rock/Alternative Rock (98% = 5/5)


โลกนี้ใช่ว่าคนมีความสามารถจะได้รับโอกาสและความเสมอภาคเท่ากันทุกคน...ศิลปินก็เช่นกันบางคนเก่งฉกาจพรสวรรค์สูงส่งก็กลับไม่ได้รับโอกาสที่จะฉายแววความสามารถอัดแน่นล้นปรี่ที่มีในตัวเนื่องด้วยกฏเกณฑ์สัจธรรมของ "จังหวะชีวิต" 


เฉกเช่นเดียวกับ "DUCKY" หรือ แม็ทท์ "ดั๊คกี้ ดยุค" ไรอันที่ดิฉันเรียกเขาว่า"นายจันทร์หนวดเขี้ยว"ร็อคเกอร์หนุ่มรูปงามมาดเซอร์พ่วงด้วยตำแหน่งเจ้าของบริษัทกราฟฟิคดีไซน์ที่เจ้าตัวขึ้นแท่นเป็นดีไซน์เนอร์ซะเองเสร็จสรรพ - - เชื่อว่าแฟนๆรายการTHE VOICEคงจะจำนายดั๊คกี้คนนี้ได้เข้า เพราะสุดหล่อของเราก็ร่วมประกวดในBLIND AUDITIONของซีซั่นที่ผ่านมาเช่นกันในบทเพลงTIGHTEN UP หากแต่โชคร้ายที่แม้จะร้องดีโชว์ดีแต่ไม่มีโค้ชผู้ทรงคุณวุฒิท่านใดกดเลือกเข้าเป็นสมาชิกทีมซักกะคน(มัวแต่นั่งเป็นสากกะเบือกันอยู่)พ่อหนุ่มของเราจึงต้องหอบหนวดงามๆกลับบ้านด้วยความผิดหวัง - - พร้อมด้วยเสียงกรี๊ดดังสนั่นหวั่นไหวด้วยความโกรธแค้นจากคุณนายบ.ก.




แต่ถึงกระนั้นก็เถอะคนที่เขาเกิดมาเพื่อเป็ศิลปินดวงก็ต้องได้เป็นศิลปินอยู่ดีแหละหนา แม้แนวหน้าทั้ง4ของวงการจะไม่เห็นความสามารถของดั๊คกี้เหมือนที่ดิฉันเห็นแต่ใช่ว่าคนอื่นเขาจะไม่เห็นนี่คะ ว่าแล้วความโดดเด่นของหนุ่มดั๊คกี้จึงไปเตะตาค่ายเพลงอินดี้แห่งหนึ่งถึงขั้นฟอร์มวงTHE VINTAGEจับผลัดจับผลูคลอดอีพีชุดFLOWERSที่เราได้ฟังกันอยู่นี่ละหนา 


จากที่ฟังเสียงร้องของพี่เขาในรอบ BLIND AUDITION ทีแรกดิฉันคิดถึงการสมรสกันระหว่างลูกเล่นยียวนของคุณพี่แจ็ค ไวท์จากTHE WHITE STRIPESกับความเกรี้ยวกราดของคุณเคิร์ท โคเบนตำนานผู้ล่วงลับแห่งวง NIRVANA คิดบวกลบคูณหารสะระตะดูดนตรีของพี่ท่านและวงก็ออกมาตามที่เดาไว้เป๊ะๆไม่มีผิดคือเป็นงานอินดี้ร็อคที่ประสานเอาภาคความเป็นอัลเทอเนทีพรสชาติหลากหลายตั้งแต่การเหยาะบลูส์ร็อคเข้มๆมันส์หยดติ่ง การาจ พั้งค์ ฮาร์ดร็อคไปยันโลไฟในบางเพลงโดยทุกแทร็คมีลูกเล่นที่แตกต่างและชัดเจนในตัวชนิดที่ตัดโปรโมตเป็นซิงเกิ้ลตามวิทยุได้แถบทุกเพลงอีกทั้งเมื่อจับมารวมกันยังเกิดเอกภาพสุดๆอีกต่างหาก เป็นงานอีพีที่ดิบสดเข้มข้นสมอารมณ์ร็อคเท่ห์ๆโดยแท้ 


ถ้าจะถามถึงแทร็คเด็ดก็อย่างที่บอกไปด้านบนแหละค่ะว่าฟังได้ทุกเพลงก็แหมนี่มันงานอีพีแค่6เพลงนี่คะ แต่ถ้าจะให้แนะนำที่ชอบจริงก็นี่เลย VULTURES เป็นอะไรที่รักปุ๊ปตั้งแต่ครั้งแรกที่ฟังชนิดที่แค่เริ่มต้นเพลงมาก็หลุดลอยไปกับเสียงเข้มๆของพี่ดั๊คกี้เขาเลย อีกหนึ่งเพลงที่เก๋จนเข้าขั้นไฮไลท์ต้องยกให้ DAYS OF WALKING DEAD งานอินดี้ร็อคที่มีริฟฟ์อันโดดเด่นด้วยท่อนคอรัสเก๋าๆกระแทกกระทั้นเร้าอารมณ์และแสนยานุภาพของกีตาร์อันเกรี้ยวกราดเปรี้ยวเหลือใจ ในขณะที่ไทเทิ่ลแทร็คอย่างFLOWERSนี่ก็เป็นหนึ่งในเพลงที่พ็อพที่สุดของอัลบั้มถึงกระนั้นดนตรีก็ยังคงหนักแน่นทรงพลังมีลูกบ้าที่เชือดเฉือนจัดจ้านอยู่ดี 


ยิ่งฟังก็ยิ่งรักยิ่งฟังก็ยิ่งชอบมากขึ้นทุกวันๆ ทำไงดีอ่ะ?เอาเป็นว่าแม้ความจุจะน้อยนิดเพียง6เพลงแต่เรื่องคุณภาพนี่ไม่ธรรมดาจริงๆ ส่วนตัวขอเอาใจช่วยให้ยอดชายดั๊คกี้จ๋าของดิฉัน(แต่เพียงผู้เดียวโว้ย!)ประสบความสำเร็จและโด่งดังมีชื่อในตลาดกระแสหลักเร็วๆนะคะ ศิลปินเจ๋งๆทำเพลงดีๆแบบนี้ไม่อยากให้มาหลบมาลี้ล้อมวงตีแปลงฟังกันแค่เป็นหย่อมๆกลุ่มๆเลยจริงๆจากใจ!! - - อัลบั้มนี้คาดว่าจะเป็นหนึ่งในงานร็อคที่เราชอบที่สุดของปีนี้