วันอังคารที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2555

Jack White : Blunderbuss (Myspace#97)



Jack White : Blunderbuss : BLUES ROCK/ROOT ROCK/COUNTRY (96% = 5/5)


พอได้กลับมาเขียนวิจารณ์เพลงอีกครั้งแล้วหยุดไม่ได้ยิ่งเปิดนิตยสารของตัวเองบนเฟซบุ๊คส์แล้วยิ่งสนุก (HYSTERIA นิตยสารสำหรับคนเซี่ยนๆ ติดตามได้ทางเฟซบุ๊คส์ครับขอโปรโมตนิดนึง)ว่าแล้วเราก็มาต่อกันที่อีกหนึ่งความตื่นเต้นสุดๆของตัวบรรณาธิการนิตยสารกับงานชุด "BLUNDERBUSS" - - เป็นคำนามแปลว่า "ปืนปากแตร" ช่างคิด!!! - - อัลบั้มชื่อโคตรเท่ห์ของป๋าแจ็ค ไวท์มารดำหัวหอกของวงร็อคชื่อกระเดื่องโลกาอย่าง THE WHITE STRIPES อีกหนึ่งงานที่บ.ก.ขอขึ้นบัญชีดำคาดหัวไว้เลยว่า(แม่ง)เจ๋ง จี๊ดและเจ็บที่สุดของ2012นี้เลยทีเดียว


ก่อนอื่นต้องขอสารภาพก่อนว่า "รักป๋านะ" แต่ช่วงหลังๆไม่ได้ติดตามข่าวคราวความคืบหน้าของทางวงเลย ที่ขั้นที่ตอนนี้ยังไม่รู้เลยว่ายังมี THE WHITE STRIPES อยู่รึเปล่าหรือว่าวงแตกไปแล้ว อัลบั้มนี้เป็นโซโล่อัลบั้มชุดแรกหรือชุดที่เท่าไรแล้วของป๋าก็ไม่แน่ใจเพราะคุณแจ็คงานจรแกก็ใช่ย่อยจนส่วนตัวมึนว่าอันไหนงานแกอันไหนงานที่ไปทำกับคนอื่นอันไหนโปรเจ็คไซต์ไลน์ไปจนถึงรีวิวอัลบั้มนี้แนสทิน่าขึ้นชกกับป๋าแจ็คสดๆคือฟังแล้วเขียนเลยไม่สนใจหาข้อมูลใดๆมาอ้างอิง ดังนั้นหากผิดพลาดประการใดต้องกราบขออภัยท่านผู้อ่านมา ณ ที่นี้


พิจารณาจากปกอัลบั้มสุดหลอนจิตแต่เท่ห์ฉิบหายวายป่วงแล้วไอ้เราก็คาดหวังว่าจะได้ยินอะไรดิบดุเกรี้ยวกราดระทึกขวัญแต่พอมาทำความรู้จักจริงๆสวยกว่าที่คิดเยอะนะถึงจะเป็นความสวยบนความป่วงหลุดโลกออกลูกประหลาดพิสดารและอภินิหารแบบบ้าๆ(แต่น่ารักนะ)ในบางเพลงแต่ถ้าได้ลองติดตามงานของวงนี้มาจะได้บทเรียนว่าอย่าได้ปรามาสความงามของอะไรที่ออกแนวแปลกๆและภายใต้ความเข้มข้นมันส์หยดไม่ค่อยเป็นมิตรต่อการเปิดใจเข้าถึงมันก็มักจะมีอานุภาพของความโสภาหลบลี้ซ่อนอยู่รอจ๊ะเอ๋เป็นจุดๆ เฉกเช่นBLUNDERBUSSชุดนี้ไงคุณ แม้จะผิดคาดที่ไม่ได้ออกมาเหี้ยมเกรียมอย่างที่คิดแต่ก็กลายเป็นความน่าเอ็นดูเมื่อได้มาสดับความมากมุขและสารพัดลูกเล่นอันแพรวพราวที่ป๋าแจ็คกระหน่ำขนมาเอาใจแฟนจ๋าตั้งแต่รสชาติของบลูส์ร็อคดิบดุเฉือนเฉือนเข้มขาดใจ ภาคของคันทรี่ย์ที่มีทั้งมุมหวานหยดกรีดกรายข้ามไปยันอารมณ์อเมริกาโน่จ๋าคารวะขึ้นหิ้งชวนขนลุก รสชาติของรู้ทส์ร็อคหรือร็อคขนานแท้ดั้งเดิมตามรากเหง้าไปยันงานบลูส์ร็อคแบบบ้าๆตามแบบฉบับTHE WHITE STRIPESที่จับไปประสานงากับพวกการาจและพั้งค์ก็มีมา


มือไม้สั่นหลังจากพล่ามมาซะยาวในที่สุดก็ถึงเวลาเขียนถึงแทร็คโปรดเสียทีเริ่มด้วยแทร็คเปิดอัลบั้มกันเลยใน MISSING PIECES บลูส์ร็อคอเมริกาโน่จ๋าเรียบง่ายแต่เข้มขาดใจ เฉือดเชือนสุดๆ มาปล่อยของกันบ้างใน SIXTEEN SALTINES งานบลูส์ร็อคสับกีตาร์เป็นเฮฟวี่มันส์ๆผสานการาจและพั้งค์กระชากใจ มุขมาแบบเดาได้ไปนิดแต่เพลงแบบนี้แหละที่แฟนๆTHE WHITE STRIPES น่าจะชอบ LOVE INTERRUPTION เพลงช้าในสไตล์คันทรี่ย์บลูส์ร็อคที่โดดเด่นบนสรรพสำเนียงคันทรีย์ทรงเสน่ห์แต้มด้วยกลิ่นของความเป็นบลูส์เข้มๆรวมถึงอิทธิพลของดนตรีร็อคแบบรู้ทส์ร็อคในเพลงยังงามระยับจนเราพูดอะไรไม่ออก ไทเทิ่ลแทร็คอย่างBLUNDERBUSSก็เป็นอินดี้โฟล์คบัลลาดเพราะๆคลอเคลียควบคู่ไปกับเครื่องสายกรีดเสียงสวยในเพลง ข้ามมาที่I'M SHAKIN'นี่มาดิบแบบร็อคแอนด์โรลขนานแท้ในขณะเดียวกัน HIP(EPONYMOUS)POOR BOYก็เป็นเพลงที่มีฮุคน่ารักแบบสุดๆ ปิดท้ายด้วยTAKE ME WITHOUT YOU WHEN YOU GOมาครบทั้งคันทรีย์ บลูส์ร็อค อเมริกาน่าและเซาเธิร์นกอสเพลชอบลูกเล่นที่เหมือนกับการREPRISEให้ตัวเองในตัว นับเป็นENCOREปิดอัลบั้มที่เก๋ไก๋ไม่เบา...คาดว่าคงมีแต่ตาแจ็คที่คิดได้


อวยซะล้นจนหาคำพูดในบทสรุปไม่ได้เอาเป็นว่าง่ายๆแบบกำปั้นทุบดินเลยแล้วกัน "งานดีและประทับใจมาก"ได้ฟังงานเยี่ยมๆขนาดนี้แล้วต่อให้โลกแตกพรุ่งนี้ก็ช่างแม่งเถอะ!

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น