วันศุกร์ที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2555

Adam Lambert : Trespassing (Myspace#94)



Adam Lambert : Trespassing : POP-ROCK/ELECTRO POP (72% : 3/5)


จะว่าไปตั้งแต่FOR YOU ENTERTAINMENTสตูดิโออัลบั้มชุดที่แล้ว - - และเป็นชุดแรก - - ชื่อของ "อดัม แลมเบิร์ท" รองอันดับหนึ่งจากรายการอเมริกันไอดอลก็กลายเป็นอีกชื่อของศิลปินชาย(โซโล่)เพียงไม่กี่คนที่เราสนใจจับตามอง อาจจะด้วยอำนาจของเส้นเสียงอันทรงพลัง เทคนิคการขับขานที่เปี่ยมด้วยชั้นเชิงรวมถึงมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวที่ถึงกับทำให้เราต้องเหลียวหลัง - - ชนิดที่ไม่ได้พบปะมานานไล่ตั้งแต่ยุคของสตีเว่น ไทเลอร์,BONJOVI,เคิร์ท โคเบนจากNIRVANA ป๋าเหม่งบิลลี่ คอร์แกนจากSMASHING PUMPKINS ตาเบร็ทวงSUEDE แล้วมีใครอีกหนา อ๋อ คุณดาร์เรน เฮยส์- - อันนี้ยังไม่รวมคะแนนพิศวาสในฐานะชาวเกย์ด้วยกันที่ทำให้แอบเชียร์พี่เขาออกนอกหน้าประหนึ่งเป็นไอดอลในดวงใจ(ยังไม่ถึงขั้นนั้น)ไปนิดนึง ก็ยุคนี้นี่ศิลปินชายที่มีอ๊อพชั่นครบทั้งในเรื่องของเสียง ภาพลักษณ์และความแรงจัดในตัวตนแบบพี่เขากว่าจะหาเจอก็แถบจะต้องพลิกแผ่นดินนี่คะ


ความตื่นเต้นดีใจที่ได้ฟังTRESPASSINGอัลบั้มชุดใหม่ของพี่มีมากมายพอกับความคาดหวังที่จะได้เห็นพัฒนาการรวมถึงงานดนตรีที่ชัดเจนขึ้นกว่าอัลบั้มก่อนที่มาแบบประดักประเดิดเหนือไม่ไปใต้ไม่มาด้วยความที่ตัวงานจับเอาพ็อพร็อค อิเล็คโทรนิคและอาร์แอนด์บีมาคลุกเคล้ากันแบบขาดความลงตัวไปนิด ในขณะที่งานชุดนี้ฟังช่วง6แทร็คแรกแล้ว แหมมม๊ รู้สึกปลาบปลื้มว่ามีพัฒนาการใช้ได้ทั้งความแปลกใหม่ ความจัดจ้าน เอกภาพและลูกบ้าชวนติดตามกว่างานชุดก่อนเยอะ อดหลงรักกับการประยุกต์แรงบันดาลใจจากดนตรีร็อคที่หลักใหญ่ปักอยู่ที่ช่วง80(มีปลาย70หลุดมาบ้างกลายๆ)เข้าเล่นกับดนตรีเต้นระบำ ซินธิ์ร็อค นิวเวฟและอิเล็คโทรนิคได้เท่ห์ดีแม้จะไม่ได้จัดจ้านเท่าพวกTHE KILLERS,SCISSOR SISTERS,THE STROKESและFRANZ FERDINANDที่พีคๆกันไปช่วงกลางทศวรรษที่แล้วแต่ก็นับว่าเปรี้ยวปราดน่าดูชมทีเดียว


อย่างไรก็ตามสวรรค์มาพังครืนตั้งแต่แทร็คที่7ลงไปเพราะแม่คุณเล่นวนกลับไปหามุขอิเล็คโทรพ็อพ อาร์แอนด์บี บัลลาดและพ็อพร็อคแกนๆจนจบอัลบั้ม จากงานทดลองที่ควรโฉบเฉี่ยวเก๋ไก๋ก็กลับกลายเป็นงานกล้าๆกลัวๆขาดความชัดเจนในภาพรวมและออกแนวประดักประเดิดชนิดที่ดูดีกว่างานชุดที่แล้วหน่อยเดียว...สรุปอี6-7เพลงแรกนี่ทำออกมาหลอกแฟนจ๋านี่หว่า ยัยอดัมช่างร้ายนัก!!! 


จะว่าไปก็เสียดายค่ะ!!! อดเสียดาย7เพลงแรกที่ออกมาดีมากๆไม่ได้ตั้งแต่ไทเทิ่ลแทร็คเปิดอัลบั้มTRESPASSINGอันเป็นงานแด๊นซ์ร็อคมันๆกลิ่นอายและการฟาดฟันกีตาร์ร็อคแบบ80กระจายเกลื่อนไปทั่วเพลง ฟังแล้วก็นึกBON JOVI,QUEENและDEF LEPPARDในภาคกระฉับบีทเป็นอิเล็คโทรนิคแด๊นซ์กระจายยันความบาดหูของAC/DCประสานมือกับTHE WHOที่ตบมือเป็นฟั้งค์สนั่นหวั่นไหวไม่ได้ ไม่เด็ดเด้งเท่ากับงานของJOY DIVISIONหรือINTERPOLแต่ก็ดีมากๆทีเดียว...จะว่าไปแอบเป็นพริ๊นซ์หน่อยๆด้วยนะ  CUCKOOนี่ก็ตลบย้อนยุคให้มึนกันไปข้าง เป็นเพลงแบบที่สาวกของเจ๊แม่มาดอนน่าในยุคแรกสุดจะต้องชอบ ดนตรีเป็นงานเต้นรำแบบคลับอันเดอกราวนด์ช่วงยุค80แท้ๆมีทั้งซินธิ์พั้งค์ ฟั้งค์ ดิสโก้และนิวเวฟยันแทรกความร่วมสมัยด้วยดั๊บสเต็ปเบรคกระชากๆลงไปได้อย่างลงตัว เปรี้ยวมาก!!! อีกหนึ่งเพลงที่น่าจับตามองที่สุดของอัลบั้มคงหนีไม่พ้น KICKIN' INฟังแล้วอดคิดถึงALL DAY LONG I DREAM ABOUT SEXของพี่เจซีวงN'SYNCไม่ได้ เปรี้ยวและเซ็กซี่สุดๆครบเครื่องทั้งพั้งค์ อิเล็คโทรนิค ดิสโก้ ฟั้งค์ เบรคบีทและนิวเวฟจนจะกลายเป็นอิเล็คโทรแคลชอยู่รอมร่อ


เอาจริงๆแล้วงานชุดนี้ก็ดีกว่าชุดทีแล้วจริงๆแหละแม้ว่าพัฒนาการของเนื้องานจะขยับขึ้นหน่อยเดียวแต่จริงๆแล้วแทร็คที่ระเบิดศักยภาพให้ประทับใจก็มีให้ฟังกันอยู่ ว่าแต่จริงๆแล้วพี่น่าจะเอา7เพลงแรกมาตัดขายเป็นอีพียังจะมีแววรอดซะกว่านะ 



ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น