วันอังคารที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2555

Donna Summer : I Remember Yesterday



Donna Summer : I Remember Yesterday : POP/DISCO/R&B (97% : 5/5)


นับเป็นอีกหนึ่งปีที่โลกเราต้องสูญเสียศิลปินคุณภาพไปแบบไม่มีวันกลับ - - โดยในปีนี้นับเป็นฝันร้ายของผู้ที่ชื่นชอบศิลปินหญิง - - ตั้งแต่การจากไปของตำนานเพลงบลูส์อย่าง "เอ็ทท่า เจมส์"และดิว่าผู้ทรงอิทธิพลตลอดกาลอย่าง THE VOICE "วิทนี่ย์ ฮูสทัน"ในช่วงต้นปี ล่าสุดก็ถึงเวลาที่อาณาจักรดนตรีต้องกล่าวคำอำลาดิว่าอีกหนึ่งท่าน "ดอนน่า ซัมเมอร์" ราชินีดิสโก้ผู้ที่มอบความสุขสันต์ยามค่ำคืนให้แก่ผีเสื้อราตรีทุกท่านผ่านทางเสียงเพลงมานานกว่า4ทศวรรษ...ไม่น่าเชื่อว่าวันที่แสง สี เสียงดนตรียามค่ำคืนตลอดจนทุกชีวิตที่เคยปลดปล่อยใจให้โลดแล่นไปกับจังหวะสนุกๆจากบทเพลงของเธอจะต้องมานั่งร้องไห้ให้กับราชินีท่านนี้จะเดินมาเร็วขนาดนี้ ทางแนสทิน่าและนิตยสารHYSTERIAขอแสดงความเสียใจกับการจากไปของเจ้าป้าโดยขอเขียนบทความถึงผลงานของป้าเพื่อเป็นการอุทิศแด่แรงบันดาลใจและจิตวิญญาณทั้งหมดที่ราชินีท่านนี้ได้มอบไว้ให้แก่อุตสาหกรรมดนตรีจวบจนศิลปินในยุคหลังซึ่งจะคงอยู่ตลอดไป


สำหรับอัลบั้มที่เลือกมาเขียนคือ "I REMEMBER YESTERDAY" ผลงานจากปี1977ของเจ้าป้าโดยตรรกกะในการเลือกนี่ไม่มีอะไรมากค่ะเพราะส่วนตัวชอบเพลงI FEEL LOVEของป้าที่รวมอยู่ในงานชุดนี้(ซึ่งเป็นเพียงไม่กี่เพลงของดอนน่า ซัมเมอร์ที่เราฟัง)ซึ่งก็ต้องขอขอบคุณความอมตะของเพลงนี้จริงๆที่มาสะดุดใจเราแล้วทำให้เลือกที่จะฟังอัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มแรกของป้าดอนน่า...ซึ่งก็ไม่ต่างอะไรกับอาการพบรักในเวลาต่อมา เพราะนี่คืออัลบั้มพ็อพดิสโก้ทรงคุณภาพอย่างแท้จริง ภาคดนตรีใน I REMEMBER YESTERDAY สามารถสะท้อนวัฒนธรรมของดนตรีกระแสหลักช่วงปลายทศวรรษ70ออกมาได้อย่างชัดเจนในยุคที่ดนตรีเต้นระบำอย่างดิสโก้เริ่มเข้ามามีบทบาทหลอมรวมกับดนตรีผิวสีอื่นๆในช่วงนั้นอาทิ อาร์แอนด์บี ฟั้งค์และโซลต่อยอดอิทธิพลไปถึงประมาณกลางยุค80ก่อนจะฟิวชั่นกลายเป็นนิวแจ็คสวิงเข้าปะทะกับแนวดนตรีอื่นๆต่อไป


กลับมาพูดถึงอัลบั้มนี้สำหรับผู้ที่จะหาเพลงที่เป็นเอกลักษณ์และออริจินัลแบบดนตรีเต้นรำปลาย70คงหนีไม่พ้นที่จะต้องเลือกจิ้มLOVE'S UNKINDเพลงพ็อพดิสโก้รื่นเริงทรงเสน่ห์ด้วยจังหวะดิสโก้กรุยกรายชวนโยกแบบ70แท้ๆผสานไปด้วยเสียงร้องแบบโซลเริ่ดๆและอารมณ์สุนทรีย์แบบสมูธแจ๊ซซ์ช่วงท้ายเพลงใครที่ชอบเที่ยวดีเจสเตชั่นคงคิดออก เพลงแบบที่นางโชว์ดีเจชอบหยิบขึ้นไปโชว์กันน่ะค่ะ  มาที่ตัวไทเทิ่ลแทร็คก็เรียบเรียงออกมาได้อย่างมีชั้นเชิงสุดๆไล่ตั้งแต่ความหอมของอารยธรรมสวิงช่วงยุค30 จังหวะเต้นรำแบบฟั้งค์กีย์ดิสโก้กรีดกรายที่ถ่ายทอดด้วยลีลาการร้องแบบอาร์แอนด์บีเข้มข้นตลอดจนการอิมโพรไวซ์สุดตระการตาในแบบแจ๊ซซ์ เป็นเพลงที่ผู้ฟังกดข้ามไม่ได้จริง ตบท้ายด้วยREPRISEเก๋ๆในแทร็คที่สี่ให้อารมณ์สดและขลังไปอีกแบบ  BACK IN LOVE AGAIN ก็เป็นงานคอนเทมโพรารี่ย์อาร์แอนด์บียุค70ประสานโซลเป็นอีกเพลงที่โดดเด่นมากของอัลบั้มเช่นเดียวกับBLACK LADYในแนวโซลดิสโก้ ปิดท้ายด้วย I FEEL LOVE เพลงดิสโก้70ขึ้นหิ้งในระดับอภิมหาตำนานฟังแล้วถึงกับขนลุกว่าในยุคนั้นคุณสามารถทำเพลงเต้นรำที่ไฮเท็คขนาดที่ยุคเทคโนโลยีแท้ๆอย่างสมัยนี้แพ้ราบคาบได้อย่างไร? ถูกอย่างที่นักวิจารณ์บางท่านว่าๆแรงบันดาลใจในยุคดนตรีอิเล็คโทรนิคเต้นระบำและซินธิ์พ็อพก็เริ่มมาจากป้านี่ละ


จะว่าไปก็น่าเสียดายนะคะที่กว่าจะอยากเป็นแฟนเพลงของป้ามันก็สายเกินไปซะแล้ว...ฟลอร์เต้นรำยามค่ำคืนคงจะไม่เหมือนเดิมไปตลอดกาล R.I.P. THE QUEEN OF DISCO



Xia Junsu : Tarantallegra



Xia Junsu : Tarantallegra : DANCE-POP/ELECTRO POP/R&B/BALLAD (87% = 4.5/5)


เมื่อประมาณ2-3สัปดาห์ที่แล้วเพิ่งจะเขียนงานรีวิวให้กับมินิอัลบั้ม TWINKLE ของ3สาวจากโซนยอชีแดไปหมาดๆ และแล้ววันนี้ก็ได้เวลาที่คุณบ.ก.จะกรี๊ดกร๊าดตีปีกพั่บๆสนุกสนานกับผลงานดนตรีจากฝากเกาหลีกันอีกครั้งแถมวันนี้ผลงานที่หยิบมาฝากกันนี้เป็นงานจากศิลปินชาย(อ่ะฮ้า!!!)ที่มีดีกรีเป็นถึงอดีต1ใน5เทพเจ้าจากวงบอยแบนด์ระดับตำนานของแดนกิมจิอย่าง "ดงบังชินกิ" ซะด้วย! ใช่แล้วค่ะวินาทีนี้คงจะไม่มีงานโซโล่ของศิลปินชายในดินแดนเกาหลีท่านใดโดดเด่นไปกว่า "TARANTALLEGRA" อัลบั้มชื่อสุดเท่ห์ของท่านชาย "เซีย จุนซู" คนโปรดตลอดกาลของยัยบ.ก.แนสทิน่าอย่างแน่นอน


หลังจากที่คุณเซียและอีกสองหนุ่ม(อันได้แก่ROOFTOP PRINCEยูชอนและเทพเจ้ามูเจค็อบแจจุงของดิฉัน)ได้ทำเหล่าสาวกแคสสิโอเปียทั่วโลกใจสลายด้วยการประกาศเดินออกจากTVXQ...ไอ้ไม่มีTVXQแล้วสำหรับดิฉันมันก็พอทนแต่นี้วงเล่นเหลือกันอยู่แค่2ส่วน3คนที่ดิฉันชอบที่สุดกลับเดินตุ๊บป่องออกจากวงไปโดยไม่รู้ว่าจะได้เจอหน้าค่าตาในวงการอีกหรือไม่? - - อีแบบนี้แฟนจ๋ายอมไม่ได้จริงๆนะคะSM


แต่อย่างว่าแหละนะคะคนเราลองมนุษย์ธรรมดาด้วยกันออกปากเรียกว่าเทพเจ้าแล้วนั่นก็หมายความว่าเขาหรือพวกเขามีพรสวรรค์เกิดมาเพื่อถูกกำหนดที่จะทำสิ่งๆนั้น จากนั้นไม่นานเราก็เห็นพวกเขาฟอร์มวงกันขึ้นในนามJYJซึ่งก็ฝ่ามรสุมจากทั้งข้อตกลงทางกฏหมายกับค่ายเก่ารวมถึงการถูกอำนาจมืดจากบารมีของบ้านหลังยักษ์หลังเดิมบีบรอบด้านจนกระทั่งทุกวันนี้เราได้เห็นพวกเขากันทั้งจากงานละคร โฆษณาและการโปรโมตผลงานเพลงในเกาหลีอีกครั้ง - - แม้ว่าในแง่ของอันดับเพลงหรือรางวี่รางวัลพวกเขาจะยังไม่ได้รับความยุติธรรมเท่าที่ควรอย่างเห็นได้ชัด แต่อย่างน้อยก็น่าภูมิใจนะเพราะพวกเขากลับมาพร้อมกับคุณภาพในทุกๆงาน และถึงแม้ปราศจากการผลักดันจากค่ายใหญ่แต่ก็ดูเหมือนว่าความนิยมในตัวพวกเขาไม่ได้ลดน้อยลงไปแต่อย่างใด


มาที่คุณพี่ "จุนซู" ก่อนหน้าที่จะออกโซโล่อัลบั้มชุดนี้เราก็อดย้อนกลับไปพูดถึงอีกหนึ่งไฮไลท์ในชีวิตการทำงานของพี่ท่านไม่ได้นั่นก็คือความสำเร็จจากการรับบทนำในละครเวทีเรื่องMOZART!กับTEARS IN HEAVENที่ทำให้ยอดชายเซียของเราคว้ารางวัลสาขานักแสดงนำยอดเยี่ยมจากKOREA MUSICAL AWARDSไปสองปีซ้อนติดต่อกัน(ถ้าจำไม่ผิดน่าจะครั้งที่16-17 ซึ่งประสบการณ์และทักษะที่สั่งสมมาจากการเล่นละครเวทีนี่แหละที่พี่จุนซูเรานำมาต่อยอดสู่พัฒนาการในโซโล่อัลบั้มTARANTALLEGRAชุดนี้ที่ส่วนมากเน้นหนักไปทางบัลลาดที่มีตั้งแต่อดัลท์คอนเทมโพรารี่ย์ มิดเทมโพ เพียโนบัลลาด อะแค็พเพลล่าไปยันคอนเทมโพรารี่ย์อาร์แอนด์บีระดับสูงซึ่งเห็นได้ชัดว่าชั้นเชิงของการใช้เสียงก้าวหน้าไปมากทั้งเรื่องของการโชว์พลังประกอบกับลูกเล่นต่างๆเช่นเดียวกับการถ่ายทอดอารมณ์DRAMATICแบบมิวสิคคัลที่เจียระไนออกมาได้แบบถึงไหนถึงกันไปเลยไม่เชื่อลองฟังแทร็คที่5กับแทร็คที่9(ชื่อเรียกเป็นภาษาเกาหลี)ดูจะรู้ว่าจุนซูยกระดับงานบัลลาดมาตรฐานดงบังชินกิให้ขึ้นไปถึงระดับไหน ในขณะที่NO GAINก็เป็นงานคอนเทมโพรารี่ย์อาร์แอนด์บีระดับสูงถึงยอดหอคอยที่จับบีทอาร์แอนด์บีนุ่มๆมาชนกับบีทอิเล็คโทรนิคได้อย่างกลมกล่อมทีเดียว


ข้ามฝั่งมาพูดถึงเพลงเร็วที่แม้จะสัดส่วนจะเพียงนิดแต่เรื่องของกึ๋นนี่ไม่มีน้อยหน้าเลยทุกแทร็คมีมิติเล่นตัวตัดเป็นซิงเกิ้ลได้เริ่มตั้งแต่SUNSETที่เหมือนอินโทรเปิดอัลบั้มก็สะท้อนนิยามโลกดนตรีใบใหม่ของจุนซูได้อย่างดีว่างวดนี้กลับมาแบบโพรเกรสซีฟตั้งแต่บีทอิเล็คโทรนิคแน่นๆประดุจแหวกว่ายอยู่ในโลกของภาพยนตร์ไซไฟสายลับที่วิ่งเล่นตั้งแต่ลำโพงซ้ายไปลำโพงขวา แค่อินโทรยังขนาดนี้แล้วเพลงอื่นในอัลบั้มมันจะไม่สุดยอดได้ยังไง? ไทเทิ่ลแทร็คอย่างTARANTALLEGRAนี่ก็เป็นเพลงเต้นรำในแบบที่วัฒนธรรมเคพ็อพจากฝากศิลปินชาย(โดยมากเป็นบอยแบนด์)มักจะมี ครบทุกรสชาติทั้งพ็อพ เต้นรำ อาร์แอนด์บีและอิเล็คโทรนิคตบด้วยความดาร์คแบบพวกแบดบอย คาสโนว่าหรือแก๊งสทาอะไรจะพึงหยอดลงไป มุขเดียวกับเรนในRAINISMและดงบังในMIROTICนั่นแหละแต่ล้ำกว่า(ลุงเรนออกจากกรมมาจะไล่ตามเขาไหวมั้ยนี่?) ซาวนด์คุณเซียตอนท้ายเพลงบาดใจเหลือเกิน ต่อด้วยSET ME FREEนี่เป็นอิเล็คโทรพ็อพผสานซินธิ์และนิวเวฟตึ๊บๆแบบเพลงWOMANIZERของบริทนี่ย์แต่เจ๋งกว่าหนึ่งถึงสองช่วงตัวและBREATHออกแนวเทคโนผสานยูโรบีทเท่ห์ๆฟังแล้วคิดถึงจัสติน ทิมเบอร์เลคในอัลบั้มFUTURESEX/LOVESOUNDS




 นักวิจารณ์ที่เป็นกลางกว่านี้และฟังเพลงในแบบที่เขี้ยวจริงๆอาจจะค่อนขอดงานของเขาได้ว่าสุดท้ายก็"ไม่มีอะไรที่หนีจากสมัยดงบังชินกิพ้น" ซึ่งก็จริงการเรียบเรียงมาแบบดงบังชินกิเลยมาตรฐานก็ดีในแบบที่ดงบังก็เคยทำงานแบบๆนี้ออกมาได้ดี แต่ส่วนตัวมองตรงที่จุนซูยังรักษามาตรฐานเดิมของตัวเองได้อย่างไร้ที่ติ ความเปลี่ยนแปลงหรือฉีกออกไปอาจจะมีไม่มากแต่ที่ดีที่สุดคือมาตรฐานเดิมนี้มีพัฒนาการขึ้นนะ! ความสด ใหม่และล้ำสมัยดูมีมิติสมยุคแม้กระทั่งเรื่องเสียงที่ดีอยู่แล้วก็ยังพัฒนาขึ้นจนแถบไม่มีอะไรให้ติ (จากก่อนหน้านี้ฮิตโน๊ตสูงปรี๊ดสู้ชางมินไม่ได้หรืออิมโพรไวซ์ได้ไม่เด็ดขาดมีเอกลักษณ์แบบแจจุง)งานนี้เก็บครบทุกเม็ดทุกอ็อพชั่นมาแบบไม่แยกแพ็คเกจแถมด้วยการมีส่วนร่วมในอัลบั้มทั้งแต่งเพลง โปรดิวซ์เพลงและเป็นADVISORให้กับงานตัวเองเสร็จสรรพ...จุดนี้แหละที่เราประทับใจและบวกคะแนนความตั้งใจให้เพราะเซีย จุนซูคนนี้โตขึ้นจริงๆ - - TARANTALLEGRA คืออัลบั้มของศิลปินเกาหลีที่ดีที่สุดในพฤษภาคม2012นี้ กล้ายืนยัน!!!