วันศุกร์ที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2554

Javier Colon : Come Through For You : 82%

















Javier Colon : Come Through For You : 82%












หลังจากที่แนสทิน่าหายหน้าหายตาไปเนื่องจากเกิดน้ำท่วมสูงเป็นประวัติการณ์ชนิดที่เกิดมาจากท้องพ่อท้องแม่ไม่เคยเจอน้ำอะไรมันเยอะขนาดนี้มาก่อน - - ขนาดระดับคนที่เขาเรียกได้ว่าเป็นรุ่น "โคตรพ่อโคตรแม่" ของดิฉันยีงบอกมาเหมือนๆกันว่าเกิดมาพวกกูก็ไม่เคยเจอ - - เอาเป็นว่าก็ชุ่มช่ำรับปีมังกรน้ำกันไป...คนแถวนร้เขาเป็นปกติแล้วดิฉันก็ขอเป็นปกติกับเขาบ้างสิคะ!!! ว่าแล้วก็เลยมานั่งเฟ้นหาอัลบั้มที่จะรีวิวตอนรับชีวิตใหม่หลังโดนน้ำกัดเซาะมานานจนราขึ้น บทสรุปไปลงเอยเอากับอัลบั้มของ ฮาเวียร์ โคลอน ผู้ชนะรายการ The Voice ซีซั่นแรกที่คุณน้องพาราไดเซอร์สู่อุตส่าห์หยิบมาฝากดิฉันทางเฟซบุ๊คส์ให้โหลดไปฟังเล่นแก้กลุ้มระหว่างใช้ชีวิตเลียบคอนโดติดน้ำไปพลางๆ งานนี้ดิฉันก็ Come Through For You มาสำหรับผู้อ่านทุกๆท่านเช่นกันค่ะ - - แนสทิน่านี่หนังเหนียวนะยิ่งโดนคนด่ามากๆโดนคนแช่งให้ออกจากบอร์ดไปมากๆนี่ยิ่งอยู่นาน แต่เวลาไม่มีใครด่าก็จะหาเรื่องลาบอร์ดไปเอง...แบบนั้นแหละค่ะ






















รูปแบบดนตรี






















ก่อนอื่นต้องบอกก่อนว่าคุณพี่ฮาเวียร์คนนี้หาใชศิลปินหน้าใหม่แกะกล่องอย่างที่หลายๆคนเข้าใจแต่ประการใด เพราะว่าคุณพี่เคยออกอัลบั้มมาตั้งแต่ปี2003โน่นแล้วโดยก่อนหน้าที่อเมริกันชนจะได้รู้จักไปทั้งประเทศนี่คุณพี่เขาก็เคยออกงานมาสองอัลบั้มด้วยกันคือ Javier กับ Left Of Center รวมถึงมีอีพีอัลบั้มอคูสติคหนึ่งชุดชื่อว่า The Truth ดังนั้นใครที่ปากแมวไปด่าแขวะคุณพี่เขาว่าพยายามจะเป็นบรูโน่ มารส์นี่ขอให้ปิดปากให้สนิทชิดซ้ายแล้วไปไกลๆเลยนะคะ ขานั้นมาหลังเขาตั้งนาน!!!




















มาที่ภาคดนตรีของ Come Through For You นี่อิฉันจะบอกว่าคุณพี่เขาทำพ็อพอาร์แอนด์บีนี่ก็กระด๊าก กระดากปากว่ะค่ะท่านผู้อ่านด้วยความที่งานของพี่นี่มันพ็อพทั้งดุ้นจริงๆอดัลท์คอนเทมโพรารีย์และเมนทสตรีมสุดๆงานเพลงสูตรสำเร็จแบบพวกไอดอลที่ทำออกมาเอาใจอเมริกันชนและมหาชนโดยแท้ - - แต่คนฟังเขาจะหันมามีใจให้มั้ยนี่ก็อีกเรื่องนะพี่นะ - - อาร์แอนด์บีและโซลนี่ติดมาแค่สรรพสำเนียงจากการเป็นคนผิวสีก็แค่นั้น...เอาแล้วสิไอ้เราก็คิดว่าจะได้ยินภาคใหม่ของเบบี้ย์เฟซไม่ก็ไบรอัน แม็คไนท์กลับกลายเป็นภาคจางๆแต่หวานละมุนอบอุ่นไม่แพ้กันของคุณพี่ทุนเด ไบเยวูจาก Lighthouse Family แล้วก็พี่ไซม่อน เว็บบวงบลูส์ไปซะได้รวมถึงใครที่ชอบงานชุดแรกของการ์เร็ธ เกตต์ไอดอลฝั่งผู้ดี นิค ลาเชย์อดีตสามีของเจสซิมดิว่าผู้ล่วงลับ โรแนน คีททิ่งยันแฟรงค์กีย์ เจและโดยเฉพาะอย่างยิ่งเคร็ก เดวิดนี่ท่เจอชุดนี้รักกันตายแน่ๆ


















จุดด้อย


















เพลงแบบนี้นะคะแม้ว่าจะเป็นสูตรสำเร็จที่ฆ่าไม่ตายก็ตามแต่มันก็ล้าไปมากแล้วนะที่จะตีตลาดอเมริกาในยุคนี้เพราะคนอเมริกันเขาก็หันไปหาสูตรสำเร็จแบบเคชช่า วิลไอแอม เรดวันอะไรพวกนี้กันแล้วแถมอีแบบนี้นี่ออกมาค่อนข้างจะช้าเกินไปที่จะขายได้ในยุคนี้นะคะ ทั้งนี้ทั้งนั้นไม่ใช่ว่าเพลงของคุณพี่ไม่ดีนะคะทั้งอัลบั้มมันก็เพราะดีฟังเพลินฟังง่ายฟังสบายแต่มันเฝือมากแล้วจ๊ะที่รักแถมทำงานของตัวนี่มีแต่ความเพราะอ่ะแต่ไม่มีพลังอะไรที่โดดเด่นออกมาจากศิลปินอีกหลายๆท่านที่เขาก็ยังทำเพลงแนวๆนี้ขายอยู่เหมือนกัน บางทีอัลบั้มที่เพราะก็ไม่ได้หมายความว่าเป็นอัลบั้มที่ดีสำหรับคนฟังยุคนี้ก็เป็นได้เช่นเดียวกันกับที่ว่าอัลบั้มที่เพราะเอาใจมหาชนในยุคนี้อาจจะไม่ใช่งานที่จะสามารถขายมหาชนได้กว้างขวางก็เป็นได้...ปัญหาคือคุณพี่และทัมงานต้องวิ่งตามโลกให้ทัน ยุคนี้ต่อให้ชนะอเมริกันไอดอลมาแต่ถ้าไม่มีจุดเด่นอะไรเลยในตัวตนและผลงานมีนก็แค่นั้นแหละค่ะพี่ขา


















ป.ล. ในอเมริกาดิฉันไม่ทราบว่ากระแสตอบรับคุณพี่เป็นอย่างไร แต่ในไทยนี่งานแบบนี้คนต้องชอบแน่ๆเลยทีเดียวถ้าแป๊กก็มาทำขายในไทยก็ได้นะคะ
















แทร็คเด็ด
















Life Is Getting Better (4/5) เพลงเปิดอัลบั้มที่ไพเราะเหลือร้าย ส่วนตัวชอบการยำเอาจังหวะเร็กเก้ใสๆน่ารักเข้ากับสูตรสำเร็จของดนตรีอาร์แอนด์บีพ็อพโพรแพรมมิ่งไม่ซับซ้อนมากแต่ก็ได้เพลงที่มีลูกเล่นเหลือร้าย เด็ดขาดตรงท่อนคอรัสที่เพราะขาดใจชนิดที่ทำให้อดคิดถึงงานเพราะๆของการ์เร็ธ เหตต์ชุดแรกไม่ได้อารมณ์ใกล้เคียงกันมากทีเดียว Runnin (4/5) แทร็คถัดมา โดดเด่นด้วยบีทอาร์แอนด์บีและกีตาร์อคูสติคที่ดูเหมือนพยายามจะทำเป็นงานอคูสติคโซลแต่ท้ายที่สุดแล้ว แหมมม๊ ไหงกลายเป็นงานอดัลท์คอนเทมฌพลารีย์หวานแหววไปได้ Raise Your Hand (4/5) งานบัลลาดอาร์แอนด์บีสูตรสำเร็จที่เพราะมากๆอีกเพลง มาที่ Happy Sinner (4.5/5) แทร็คที่ส่วนตัวดิฉันคิดว่าน่าจะชอบมากที่สุดแล้วในอัลบั้ม ไม่ต้องอัไรมากมายแค่เสียงโซลอบอุ่นนวลเนียนบนกีตาร์อคูสติคเรียบง่ายเคล้าโพรแกรมมิ่งอาร์แอนด์บีพ็อพสูตรสำเร็จบวกด้วยท่อนคอรัสที่ไพเราะกระซวกใจ แค่นี้ก็เพียงพอแล้วมั้ง อีกแทร็คโปรดคงหนีไม่พ้น How Many People Can Say That (4.5/5) ฟังแล้วคิดถึงเพลง No Worries ของตาไซม่อนวง Blue ดูมีความเป็นเออร์บันมากสุดในอัลบั้มแล้ว






สรุป






กล้ายืนยันนะคะว่าแม้จะไม่มีอะไรที่น่าตื่นตาตื่นใจให้ฟังในอัลบั้มนี้แต่ก็ไม่มีอะไรเลวร้าย Come Through For You นับว่าเป็นงานที่เพราะมากๆและคงเป็นตัวเลือกที่ดีที่เดียวสำหรับใครที่เบื่อกับกับพวกอิเลฌคโทรพ็อพ ฮิพฮอพและพวกเอะอะอะไรก็ดั๊บสเต็ปบนชาร์ต งานชุดนี้นี่ถือว่าเป็นพ็อพสะอาดๆขาวใสบริสุทธิ์อมชมพูนิดๆสำหรับเอาไว้ล้างหูได้ดีโดยแท้

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น