วันอังคารที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2554

Myspace#70























ครบรอบ70คอลัมน์ของมายสเปซครั้งนี้เลยขอมาในคอนเส็ปท์ของ "เพชรล้ำค่าแห่งดินแดนควีนเอลิซาเบ็ธที่2" ที่จะขอเขียนแนะนำอัลบั้มคุณภาพสุดโปรดประจำเกาะอังกฤษชนิดสั้นๆคร่าวๆให้คอดนตรีที่สนใจได้เป็นตัวเลือกในการที่จะติดตามมาหาฟังกัน รอบแรกนี่ขอสัก3อัลบั้มที่ช่วงนี้ฟังบ่อยเป็นพิเศษก่อนแล้วนะคะ




















Hell Is For Heroes : The Neon Handshake : Post-Hardcore (99%)




















อัลบั้มแรกนี่ขอยกให้กับอัลบั้ม The Neon Handshake สตูดิโออัลบั้มชุดแรกกับการรวมวงอีกครั้งของอดีตสมาชิกวงบริทร็อคติดพั้งค์อนาคตไกลอย่าง Symposium ซึ่งมีโอกาสได้ออกงานเพียงชุดเดียวเนื่องจากมีปัญหากับต้นสังกัด ในปี2003พวกเขากลับมารวมตัวกันใหม่ไฉไลกว่าเก่าพร้อมกับอีกหนึ่งสมาชิกใหม่ใสกิ๊งแกะกล่องในนาม The Neon Handshake กับการผสานเอาอิทธิพลจากดนตรีร็อคหลังยุค90 อาทิ อัลเทอเนทีฟ,โพสท์พั้งค์,Noise Rock,การาจตลอดจนกลายร่างเป็นนูเมทัล ทั้งหมดทั้งมวลได้บทสรุปที่ภาคดนตรีแนว "โพสท์ฮารด์คอร์" ที่ดุดันดิบสดและหนักแน่นอื้ออึง...แต่ไม่ใช่หาได้มีแต่ความหนักอย่างที่ปรามาสน้ำหน้ากันหากแต่เปี่ยมไปด้วยศิลปะอันละมุนละไมและความลึกซึ้งที่ขับผ่านอารมณ์ร็อคเกรี้ยวกราดได้อย่างสมบูรณ์แบบที่สุด....อัลบั้มหนึ่งเท่าที่เคยได้ยินได้ฟังมาในชีวิตทีเดียว














Manic Street Preachers : This Is My Truth Tell Me Yours : Alternative Rock (97%)














แนสทิน่าเป็นคนชอบฟังเพลงพ็อพรวมถึงรักอะไรที่มันติดหูง่ายฟังง่ายไม่ต้องมากความ จึงไม่อายค่ะที่ดิฉันอาจจะเป็นไม่กี่คนในบรรดาแฟนของ The Manics ที่ไม่ได้ตื่นเต้นอะไรไปกับปรากฏการณ์ของงานพั้งค์ร็อคแรงๆในอัลบั้มแรกที่ส่งพวก4หน่อให้ขึ้นไปเจ้าชายแห่งเวลส์และวงดนตรีร็อคที่อัจฉริยะน่าจับตามองที่สุดตั้งแต่วินาทีนั้นมา งานถัดมา Gold Against The Soul ก็ไม่ได้ปฏิเสธว่าเป็นงานที่ดีที่สุดของ Manic Street Preachers จริงๆชอบมากๆแต่ก็ไม่ได้ฟังบ่อยอะไร มาที่ The Holy Bible ที่สื่อผู้ดีหลายสำนักชอบยกขึ้นมาอ้างอิงในทุกครั้งในการเขียนวิจารณ์ดนตรีของวงนี้มีดีที่การลดความกร้าวดิบห่ามแบบพั้งค์จากสองชุดที่แล้วลงและเพิ่มความฟังง่ายลงไปพร้อมกีตาร์แกลมพั้งค์แพรวพราวสวยงามกระซวกวิญญาณมากที่ภาษาปากเราชอบพูดว่า "พ็อพขึ้นๆ" นั่นแหละไม่ได้หมายความว่าพวกเขาทำเพลงพ็อพนี่ค่ะ....แต่ถ้าจะบอกว่างานไหน "พ็อพ" ที่สุดรุมรวยนหวานหูที่สุดในบรรดาทั้งหมดทั้งมวลของ The Manics (ยุครุ่งเรือง)ล่ะก็ วู้ยยยย อัลบั้มนี้เลยค่ะคุณพ็อพโคตรๆชนิดที่คนชอบอัลบั้มแรกของ Coldplay และงานถัดจากชุดเปิดตัวของ Travis ไปยันเกือบจะทุกงานของ Starsailor จะต้องตีปีกพั่บๆ (กีตาร์ร็อคเท่ห์จัดและหนักกว่าเท่าตัวหนึ่งแต่ไม่สวยเท่า Coildplayไม่หวานเท่าTravisแต่เศร้าทรงพลังกรีดหัวงใจกว่าเยอะ ) ตั้งแต่ริชี่ เอ็ดเวิร์ดส์ถูกอุ้มไปก่อนหน้าที่จะออกชุดที่แล้ว - - Everything Must Go - - จนเหลือกันสามหน่อพวกพ่อคุณก็ขยับไปทำบริทพ็อพซึ่งฉายแววและแสงทองผ่องใสกระทบหัวใจดิฉันได้ดีทีเดียว สิ่งที่ชอบใน Manic Street Preachers ยุคบริทพ็อพก็คงจะเป็นภาคเนือ้หาของเขาที่อ่านทีไรก็บาดหัวใจเหลือเกินบางเพลงไม่เข้าใจหรอกค่ะแต่ก็พยายามจะเข้าถึงพวกเขา เสียงร้องหนักอึ้งเปี่ยมไปด้วยความเกรี้ยวกราดหมองหม่นในจิตใจที่พร้อมจะระเบิดออกมาได้ทุกๆพยางค์ของคุณเจมส์ ดีน แบรดฟิลด์สุดที่รักยังทำหน้าที่ได้ดีไม่มีตกเหลือเชื่อ....ต๊ายยยใครกันหนอเคยพะดว่าชอบ Pablo Honey ของ Radiohead ที่สุดในบรรดาอัลบั้มบริทพ็อพทั้งหมดทั้งมวล - - ขอถอนคำพูดและแปรพักตร์ไปตลอดกาลตอนนี้ทันมั้ยคะ? หึหึหึ




Martina Topley-Bird : Trip-Hop/Electronic (99%)




ปิท้ายกับอัลบั้มที่อยากจะเขียนถึงมานานใจจะขาดแต่ก็ไม่เคยสบโอกาสจะได้เขียนสักทีวันนี้ขอเขียนถึงสั้นๆก็แล้วกัน (เพราะจะให้เขียนยาวดิฉันก็คงจะประสาทกินก่อนค่ะงานนี้) อัลบั้มที่ว่าคือ Quixotic งานเปิดตัวจากมาร์ทิน่า ท็อพพลี่ย์-เบิร์ดศิลปินลูกครึ่งอังกฤษเอลซัลวาดอร์มากความสามารถที่ก่อนหน้าที่จะออกงานชุดนี้มาให้ฟังกันเธอเคยได้ร่วมงานกับ "ทริคกี้ย์" โปรดิวซ์เซอร์ทริพฮอพชื่อดังมาก่อนแล้ว จึงไม่แปลกที่เราจะได้เห็นอิทธิพลของความเยือกเย็นขมุกขมัวหนาวเหน็บของทริพฮอพกระจายตัวอยู่ในอัลบั้มนี้อย่างสงบหนาแน่นพร้อมกับการประสานเอาดนตรีที่มีอิทธิพลต่อมาร์ทิน่าอย่างยิ่งยวด อาทิ บลูส์ โซลและกอสเพลแศมเข้ามาได้อย่าเก๋ไก๋นอกจากนี้ยังแพรวพราวไปด้วยสีสันชั้นเชิงที่หลากหลายตั้งแต่ดนตรีแอมเบี้ยนท์อ้างว้างลอยล่องวิ่งมาหาความรื่นเริงของจังหวะเต้นรำ ทริพฮอพบนอิเล็คโทรนิก้าสุดเยือกเย็นที่หลอมรวมไปเล่นกับดนตรีภาคร้อนแรงมากสีสันของเร็กเก้จวบจนไต่ระดับไปเป็นนูเมทัลกลายๆ - - ในบรรดา3อัลบั้มที่แนะนำมานี้ถ้าคุณคิดจะหาเพชรเม็ดใดที่สุกสกาวถึงขีดสุดอย่างแท้จริงของเกาะอังกฤษล่ะก็ดิฉันของแนะน Quixotic ของมาร์ทิน่า ท็อพพลี่ย์-เบิร์ดงานดีที่ฟังยาก(แต่เชื่อเถอะว่าไม่ควรจะพลาด)ชุดนี้

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น