วันพุธที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2554

Bright Eyes : The People's Key : 100%










Bright Eyes : The People's Key : 100%
















ขอเบรคจากงานแนะนำอัลบั้มสั้นๆในคอลัมน์มายสเปซมาเขียนรีวิวแบบลึกๆเต็มๆกันบ้าง...ช่วงนี้บอกตามตรงเลยค่ะว่า "ยากมากๆ" ที่จะเลือกอัลบั้มสักอัลบั้มหนึ่งขึ้นมาเขียนวิจารณืแบบเต็มๆเพราะงานดีๆทยอยออกมากันเยอะชนิดล้นหลามฟังกันไม่ทันเลยทีเดียว ทั้งเบเวอลี่ย์ ไนท์,Theivery Corporation,จีวล์,เดวิด เกตต้าและArctic Monkeys ขณะนี้ประสบปัญหาเกี่ยวกับข้อมูลในสมองแน่นจนล้นเพราะว่าฟังไปก็รีวิวตีกันไปในหัวจนไม่รู้จะเขียนบรรยายงานชุดไหนออกมาก่อนดีก็แหมงามๆซะไปหมดเลยนี่เจ้าคะ อย่างไรก็ตามพอนั่งคัดๆเลือกๆไปแล้วก็ขอเขียนถึงอัลบั้มของวงอินดี้ร็อคสุดโปรดอย่าง Bright Eyes กับงานอัลบั้มล่าสุดเสียก่อนที่กว่า














รูปแบบดนตรี














วงจากNebraskaวงนี้นี่ชื่อเสียงเขาเลื่องลือมาตั้งแต่ฝากฝีมือการทำอัลบั้มคันทรี่ย์โฟล์คในช่วงต้นที่ภาคเนื้อหาสุดจะเชือดเฉือนเสียดสีจิกกัดทั้งสภาพสังคมตลอดจนภาคเนื้อหาที่แสดงทัศนะต่อการเมืองชนิดปราศจากความแยแสใดๆ ถ้าอยากจะลองหาอัลบั้มไหนของเขาในช่วงพีคมาฟังนี่ขอแนะนำ I'm Wide Awake,It's Morning ในปี2005ที่ได้รับการชื่นชมแห่แหนจากนักวิจารณ์ไปกระบุงใหญ่ ในขณะเดียวกันอัลบั้ม Digital Ash In A Digital Um ที่ทยอยตามออกมาในปีเดียวกันก็แสดงให้เห็นถึงเจตนารมณ์อันเด่นชัดของทางวงที่จะหมายมั่นปั้นมือเอาดนตรีอิเล็คโทรนิคและลูกเล่นแปลกแหวกล้ำแบบดนตรีเชิงทดลองทั้งหลายมาผนวกเข้ากับจิตวิญญาณทางดนตรีแบบเดิมๆของตนเองเป็นย่างก้าวใหม่ที่แม้ว่าแรกๆนักวิจารณ์จะรับกันไม่ได้แต่ปฏิเสธไม่ลงว่าเจ๋งทีเดียว ล่าสุดก่อนหน้านี้กับ Cassadaga งานอัลเทอเนทีฟคันทรี่ย์สุดคลาสสิคที่ภาคเนื้อหาดำดิ่งลงไปสื่อสารกับจิตวิญญาณของตนได้อย่างลึกซึ้งมากไปกว่านั้นสามารถระเบิดพลังแห่งจิตวิญญาณเหล่านั้นออกมาสื่อสารถึงใจคนฟังได้อย่างมีชั้นเชิง สำหรับอัลบั้มล่าสุด The People's Key พวกเขากลับมาพร้อมกับภาคดนตรีอินดี้ร็อคผสานโฟล์คสวยงามสุดจะพรรณนาเจือคันทรี่ย์ อัลเทอเนทีฟ บลูส์และอิเล็คโทรนิคเข้ามาเป็นกระษัยชนิดตรงกลางผสมคลุกเคล้าพอดิบพอดี งานไม่ได้ออกมาดิบสดข้นแบบคันทรี่ย์อเมริกาน่าจ๋าจัดจ้านจนดิฉันช็อคแบบอัลบั้มที่แล้วหากแต่เปี่ยมไปด้วยความรู้สึกอิ่มเอมอุ่นละมุนประณีตละเมียดละไมและสวยงามควรค่ากับทุกๆหูจริงๆเจ้าค่ะไม่ได้พูดเกินจริงไปสักกระผีก แถมยังเป็นงานดนตรีที่ภาคเนื้อหาเปี่ยมไปด้วยวาทะศิลป์สวยสดงดงามประหนึ่งบทกวีปัญญาชนที่ว่าด้วยเรื่องของความรัก การเมือง สังคมและวัฒนธรรมโลก จิตวิญญาณตลอดจนแนวคิดทางศาสนาได้อย่างคมคายลึกซึ้งทีเดียว












จุดด้อย












อาจจะไม่ใช่อัลบั้มที่ฟังง่ายสำหรับคอดนตรีพ็อพเมนทสตรีมก็แค่นั้นแหละค่ะ ที่เหลือไม่ค่ะงานดีขนาดนี้จะไปเสียเวลาหาข้อด้อยไปใย? เอาเวลาไปจับผิดท่านนายกสุดสวยของเรากันดีกว่าเนอะ!!!










แทร็คเด็ด










Firewall (5) แทร็คเปิดอัลบั้มด้วยสุนทรพจน์สุดคมคายก่อนจะเปิดโรงด้วยกีตาร์บลูส์ดิบลึกกรีดเสียงสวยบาดใจเข้าสู่ห้วงอารมณ์ของงานอินดี้โฟล์คผสานคันทรี่ย์ดิบหม่นแต่งดงามเหินบรรยายสไตล์ Bright Eyes ตบตามด้วยเสียงสังเคราะห์อิเล็คโทรนิคและเครื่องสายอลังการหวานหยดที่อาละวาดประดุจพายุลูกใหญ่ผ่านวูบก่อนจะอำลาเหลือทิ้งไปเพียงความอ้างว้าง Shell Games (5) น่ารักมากกกกกกกกกกถึงมากที่สุดแม้จะพ็อพจัดจ๋าผิดวิสัยคุณคอร์เนอร์สุดหล่อไปนิดแต่นับว่าทำออกมาได้ชวนเคลิ้มฝันไม่น้อยเลยทีเดียว อินดี้พ็อพติดโฟล์คจางๆโดดเด่นด้วยโพรแกรมมิ่งสวยๆและซินธิไซเซอร์ฟังแล้วเคลิ้มทีเดียว ท่อนคอรัสเพราะมากๆค่ะ A Machine Spiritual (In the People's Key) (4.5/5) คล้ายจะเป็นไทเทิ่ลแทร็ค ดนตรีเป็นพ็อพโฟล์คอคูสติคสวยหวานล่องลอยอาจจะดูเรื่อยเปื่อยไปนิดแต่ก็นับว่าเป็นเพลงที่เพราะมากๆอีกเพลงที่เดียว Triple Spiral (4/5) ต๊ายยยย ตายๆๆๆๆนึกว่าจะกลายร่างเป็นหนุ่มบริทพ็อพไปซะแล้วนะคะ อาจจะแปร่งๆแปลกๆหูไปบ้างกับงานอัลเทอเนทีฟร็อคที่น่าจะไปอยู่ในอัลบั้มของ Coldplay หรือ Manic Street Preachers เสียมากกว่าแต่ฟังๆไปก็น่ารักดีนะ ชอบที่มันยดูไม่เหมือนงานของ Bright Eyes สักนิดเลยนี่น่ะแหละ ในขณะเดียวกัน Beginner's Mind (5) ก็หวนกลับสู่จิตวิญญาณของความเป็น Bright Eyes ด้วยงานอินดี้โฟล์คผสานร็อคเท่ห์ๆที่โดดเด่นเป็นฉบับของตัวเองชนิดที่หาหน้าไหนมาเทียบเคียงไม่ได้เลย หึหึหึ One For You,One For Me (5) ดนตรีอินดี้ร็อคเชิงเอ็กซ์เพอริเมนทัลที่สวยงามและไพเราะจนน่าขนลุก ปิดอัลบั้มได้อย่างดีเยี่ยมที่สุดครั้งหนึ่งเท่าที่วงเคยทำมาทีเดียว


สรุป


Bright Eyes ก็ยังคงเป็น Bright Eyes วงดนตรีอินดี้โฟล์ค/ร็อคที่ยังคงความอัจฉริยะและรังสรรค์กลั่นกรองงานดนตรีของตนออกมาได้เฉียบคมไปด้วยขุมพลังแห่งจิตวิญญาณผนวกเข้ากับสายเลือดศิลปิน วิสัยทัศน์ สติปัญญาและแน่นอนความขบถที่วิ่งแล่นไหลผ่านสูบฉีดไปทั่วร่างที่ไม่มีวันเสื่อมคลาย...ใครจะกล้าปฏิเสธได้เล่าว่าพวกเขานี่แหละคือวงดนตรีอินดี้โฟล์คที่ดีที่สุดในโลก - - ขอยืมคำของคุณพี่พจนีในรีวิว Arctic Monkeys มาใช้ว่า "อย่าเถียง!!!"

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น