วันจันทร์ที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2554

Amy Winehouse : Back To Black (Myspace#65)


Amy Winehouse : Back To Black : Soul/Pop/R&B/Neo Soul (87%)

นรชาติวางวาย มลายสิ้นทั้งอินทรีย์ สถิตทั่วแต่ชั่วดี ประดับไว้ในโลกา - - เชื่อว่าท่อนสั้นๆจากกลอนที่ยกมานี้ย่อมเป็นสัจธรรมที่ชี้ให้เห็นว่า "คนเรายามมีชีวิตอยู่ควรจะตระหนักในความสำคัญต่อการสร้างค่าให้แก่ชีวิตของตนรวมทั้งอุทิศตนเพื่อทำสาธารณะประโยชน์แก่สังคมมากมายขนาดไหน"...เพราะชีวิตคนเรานั้นแท้จริงสั้นเหลือเกิน...เพราะจะไม่มีคำว่า "สาย" หรือ "น่าเสียดาย" ถ้าคุณจะเสี่ยงทำทุกสิ่งที่อาจจะดีหรือเลวตามที่ใจต้องการยามมีลมหายใจ...และแน่นอนเพราะเมื่อยามที่คนเราหมดลมหายใจไปแล้วสิ่งที่ยังคงถูกทิ้งให้เหลืออยู่ประดับความทรงจำของคนที่อยู่ต่อคงจะไม่พ้น "ผลงาน" ที่ไม่ว่าจะเป็นงานที่ดีหรือเลวก็ตาม มันจะเป็นสิ่งที่ติดตัวคนๆนั้นไปตลอดตราบเท่าที่หลายลมหายใจในช่วงเวลาเดียวกันกับเขายังคงผจญอยู฿บนโลกนี้ แม้ว่าตัวเขาจะอำลาโลกไปแล้วก็ตาม - - และสำหรับบางคนที่โชคดีมีชื่อเสียงโด่งดังนั่นก็หมายถึงตราบเท่าจะสิ้นสุดยุคของมนุษยชาติ

สำหรับเดือนกรกฏาคมที่ผ่านมาคงไม่มีความสูญเสียใดที่จะสั่นสะเทือนอาณาจักรดนตรีไปมากกว่าการเสียชีวิตของ "เอมี่ ไวน์เฮ้าส์" ศิลปินมากความสามารถจากเกาะอังกฤษที่จากไปอย่างไม่มีวันกลับ - - แต่พื้นที่ใรคอลัมน์นี้ดิฉันไม่ได้ตั้งขึ้นเพื่อจะถกปัญหาการตายของเธอเพราะเชื่อว่าในโลกไซเบอร์อันกว้างใหญ่ตลอดจนสื่อสิ่งพิมพ์อันเป็นอมตะอย่างหนังสือพิมพ์หรือนิตยสารก็คงจะสามารถให้ข้อมูลอันน่าพึงพอใจแก่คุณกันอย่างจุใจรวมถึงสำหรับตัวดิฉันคงต้องสารภาพ ณ ที่นี้ว่าไม่ใช่แฟนเพลบงของเอมี่ ไวน์เฮ้าส์ไม่เคยติดตามฟังผลงานของเธอสักอัลบั้ม - - แม้กระทั่งจะโหลดมาฟังก็ตาม - - อย่างไรก็ตามนี่ก็เป็นโอกาสดีโอกาสแรกและโอกาสเดียวที่จะได้เขียนบทความสั้นๆถึงผลงานของเธอ...สิ่งดีๆสิ่งเดียวที่คนรักดนตรีที่ไม่มีชื่อเสียงและละเมิดลิขสิทธิ์งานของเธอยามหมดลมหายใจมาฟังพอจะทำได้...สักครั้งหนึ่งในชีวิตนักวิจารณืดนตรีเขียนถึงศิลปินมีความสามารถระดับนี้มันก็ไม่เลวนะ

งานที่ขอหยิบมาเขียนถึงสั้นๆคงจะหนีไม่พ้นที่จะขอเลือก Back To Black สตูดิโออัลบั้มที่สองที่สุดแสนจะโด่งดังของเธอที่กับงานที่บูรณาการเอามนตร์เสน่ห์ของดนตรีโซลอันดิบสดหากแต่หอมหวานช่วงยุค60 - - โมทาวน์ - - เข้ากับดนตรีคอนเทมโพลารีย์พลางหยอดด้วยความหวานละมุนของพ็อพเข้ามาคุมทิศทาง บรรยากาศอันรื่นเริงเปี่ยมสุขของเร็กเก้ในบางเพลงไล่ไปถึงนีโอโซลหรูหรากรีดกรายที่ใช้เปิดกันตามแจ๊ซซ์เล้าจ์นหรูๆได้เลยทีเดียว ด้วยความงดงามของดนตรีโซลอังกฤษที่โดเด่นตลอดจนภาคเนื้อหาที่เชือดเฉือนว่าด้วยเรื่องสัมพันธภาพและความรัก เซ็กส์ ยาเสพย์ติดยันเรื่องราวของประสบการณ์ชีวิตที่พานพบส่งผลให้อัลบั้มนี้มอบความสำเร็จตให้แก่เธอระดับมหาศาลตั้งแต่ในแง่ของยอดขายที่ล่อไปกว่า2,262,399แผ่นในแบบสแตนดาร์ดและ824,764แผ่นในแบบเดอลุกซ์จากฝากบ้านเกิดตามด้วยฝั่งอเมริกาที่กวาดเรียบไปวุธกว่า2,300,000เหนาะๆซึ่งนับว่าไม่ธรรมดาทีเดียวที่งานโซลนอกกระแสกลับทำยอดขายได้มากมายมหาศาลถึงระดับนี้นี่ยังไม่รวมถึงความสำเร็จบนเวทีแกรมมี่ครั้ง50ที่ทั้งตัวอัลบั้มและซิงเกิ้ลRehabพากันเกี่ยวก้อยหอบรางวัลใหญ่กลับบ้านไปร่วม5รางวัล จากความสำเร็จที่ว่ามานี้ก็คงจะอดยกให้เอมี่ ไวน์เฮ้าส์ขึ้นเป็นหนึ่งในศิลปินหญิงของเกาะอังกฤษที่ประสบความสำเร็จแถวหน้าๆและโดดเด่นที่สุดท่านหนึ่งเลยทีเดียว - - ไม่นับมาดอนน่า,นาทาลี อิบรูเกลียหรือไคย์ลี่ย์ พวกศิลปินหญิง(โซโล่๗จากฝากผู้ดีใครขึ้นมายืนเป็นระดับแนวหน้าได้นี่ต้องบอกว่าน้อยคนพอควรและไม่ธรรมดาทีเดียวนะไล่โดยไม่เรียงลำดับก็มีจอส สโทน,เชอริล โครว,เบเวอลี่ย์ ไนท์,ลิลลี่ เอเลน,คอลิน เบย์ลี่ย์ เรย์และล่าสุดก็อะเดล...แต่ละคนเรียกได้ว่าความสามารถระดับเทพทั้งนั้น

สุดท้ายนี้ส่วนตัวหวังว่าคงจะไม่ช้าจนเกินไปที่จะขอบมอบพื้นที่เล็กๆบนมายสเปซนี้ในการไว้อาลัยให้แก่ "เอมี่ ไวน์เฮ้าส์" ศิลปินสาวมากความสามารถและตำนานจากเกาะอังกฤษในอนาคตท่านนี้...Rest In Peace!!!


They tried to make me go to rehab but I said 'no, no, no' Yes I've been bad but when I come back you'll know know know I ain't got the time and if my daddy thinks I'm fine He's tried to make me go to rehab but I won't go, go, go

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น