วันอังคารที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2554

Elliott Yamin : Gather 'Round (Myspace#58)







Elliott Yamin : Gather 'Round : Pop/R&B/Soul (94%)










จริงๆว่าจะไม่เขียนถึงอัลบั้มนี้เพราะว่าเขียนลงหนึ่งใน10อันดับอัลบั้มประทับใจประจำไตรมาสที่สองของปีนี้ไปแล้วแต่ "ขอเถอะค่ะ" มันอดไม่ได้จริงๆเพราะว่าไม่ได้ฟังอัลบั้มที่ต้องออกปากชมว่า "เพราะระดับเทพ" ขนาดนี้มานานแล้ว










สำหรับเอเลียต ยามินนี่ขอสารภาพตามตรงเลยว่าไม่เคยอยู่ในสายตาดิฉันมาก่อน มีงานชุดนี้นี่แหละได้มาลองฟังเป็นงานชุดแรก - - โดยบังเอิญ - - และก็หลงรักชนิดหัวปักหัวปำกันไปข้างเลยทีเดียว - - เพิ่งจะรู้ด้วยว่าประกวดอเมริกันไอดอลกับเขาด้วย - - ในส่วนของภาคดนตรีในอัลบัม Gather 'Round นี้แบ่งออกเป็นสองส่วนอย่างชัดเจนคือส่วนแรกเป็นงาน "พ็อพอาร์แอนด์บี" ร่วมสมัยที่ทำออกมาค่อนข้างจะรองรับความต้องการของผู้ฟังตลาดอาร์แอนด์บีในยุคนี้ได้ดีมากๆค่อนข้างจะหลากหลายมีตั้งแต่พ็อพเจือบีทอาร์แอนด์บีตลาดจ๋าแบบพวกนีโย มาริโอ้และบรูโน่ มารส์อะไรทำนองนั้นไปถึงพวกอดัลท์คอมเทมโพลารีย์เพราะๆเป็นงานพ็อพอาร์แอนด์บีสวยๆโชว์พลังเสียงแบบโซลชวนให้คิดถึงความหวานของแฟรงกี้ย์ เจในภาคที่เสียงดิบและทรงพลังกว่าเป็นเท่าตัว ในส่วนของครึ่งหลังอันนี้สิทีเด็ดเพราะคนที่รักอาร์แอนด์บีแบบเข้มข้นจะต้องชอบมากๆแน่นอนการนำเสนอส่วนมากเน้นไปที่ เอ่อ คอนเทมโพลารีย์อาร์แอนด์บีทีมีทั้งร่วมสมัยและแบบย้อนยุคบางเพลงเป็นงานสมูธโซล70จ๋าแบบมาร์วิน เกย์แซมด้วยความงามเกินจะพรรณนาในแบบฉบับโซลฟูลอาร์แอนด์บีนวลเนียนลอยละล่องมีหลุดเป็นโมทาวน์โซลยุค60ที่ชวนให้นึกถึงยุครุ่งเรืองสตีวี่ วอนเดอร์อยู่บ้างเช่นกัน






เพลงที่ประทับใจก็ขอเริ่มที่ 3 Words เพลงโปรดของแม่แนสเป็นงานพ็อพอาร์แอนด์บีบัลลาดตามธรรมเนียมนิยมและอนุรักษ์นิยมมากๆเชื่อว่าคอเมนทสตรีมที่ชอบทั้งพ็อพและอาร์แอนด์บีมาฟังแล้วจะต้องชอบเพลงแบบนี้ ท่วงทำนองแบบนี้ ร้องแบบนี้ เนื้อหาแบบนี้ วู้ยยยย คลาสสิคไม่เคยตายไปไหนจากโลกดนตรีเจ้าค่ะ Stay Away กับ Deserted นี่นับว่าเป็นสองเพลงที่เป็นไฮไลท์เด็ดของอัลบั้มสำหรับคนรักงานตลาดจ๋านับเป็นงานอดัลท์คอมเทมโพลารีย์บัลลาดผสานอาร์แอนด์บีที่มีท่อนฮุคที่ไพเราะทรงพลังและชัดเจนมากๆพ็อพกว่าเพลงบัลลาดของพวกนีโยหรืออัชเชอร์แต่ก็ใช้ศักยภาพของน้ำเสียงหวานใสทรงพลังในแบบพ็อพยันเอือ้นแอบเป็นโซลได้ชนิดไม่ขัดเขินนำเสนอเนื้องานออกมาได้สมบูรณ์แบบ ข้ามฝากมาหางานข้นๆสดๆกันบ้างเริ่มต้นที่ไทเทิลแทร็คอย่าง Gather 'Round งานเรโทรโซลฟั้งค์ยุค60จ๋าประหนึ่งอันเชิญสตีวี่ วอนเดอร์ - - ทั้งที่ยังไม่ตาย - - มาลงทรง วู้ยยย โมทาวน์มาเจ้าค่ะ Self Control นี่ก็หนึ่งงานโมทาวน์โซลที่ก้าวข้ามมาสู่อารมณ์ของปลายยุค60จนถึงตลอดช่วง70กันบ้างอย่างที่ว่าเป็นงานคอนเทมโพลารีย์แบบสมูธโซลสไตล์มาร์วิน เกย์เจืออารมณ์เครืองเป่าแบบบิ๊กแบนด์ติดสวิงและบลูส์จัดจ้านที่หลับตาแล้วพาลให้เห็นหน้าของเจมส์ บราวน์,เรย์ ชาร์ลและบีบีคิงภาคที่สดใสกว่าตะหงิดๆ Let's Get To What's Real งานคอนเทมโพลารีย์อาร์แอนด์บีบัลลาดจำพวกโซลฟูลอาร์แอนด์บีไควเอทสตอร์มนิยมทำกันลูกเล่นชวนให้นึกถึงศิลปินอารืแอนด์บีเด่นๆในยุคนี้อย่างอาร์ เคลลี่ย์หรือจอห์น เลเจนด์ยันไม่เด่นแต่มีเพลงดีอย่างแอนโธนี่ แฮลมิลทันและมิวสิค โซลไชน์ เป็นต้น I'll Be That Bridge ที่มิติของการเรียบเรียงและเสียงประสานในท่อนฮุคทำให้อดคิดถึงช่วงเลาทองของเบบี้ย์ เฟซหรือ Boy II Men ไม่ได้ เพราะสุดๆไปเลย

1 ความคิดเห็น: