วันอาทิตย์ที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2553

Nirvana : Bleach (Myspace#36)


Nirvana : Bleach : Grunge
"กรั๊นจ์" ดนตรีแห่งตำนานที่ถือกำเนิดขึ้นช่วงกลางทศวรรษ80และกลายเป็นแนวดนตรีร็อคที่ได้รับความนิยมอย่าล้นหลามยิ่งชนิดเป็นประวัติการณ์ตลอดช่วงต้นยุค90 โดยผู้ที่บุกเบิกตำนานเพลงร็อคหน้าดังกล่าวคือ Nirvana วงที่เรารู้จักสรรพคุณความแรงกันดีว่าเป็นวงที่ได้รับการยกย่องให้เป็นวงร็อคที่ทรงอิทธิพลที่สุดตลอดกาลวงหนึ่งของโลก -- และแน่นอนพวกเขาคือวงดนตรีร็อคที่ดิฉันรักจับใจ ไม่ต่างอะไรกับ5สาวสไปซ์เกิร์ลแรงบันดาลใจอันดับหนึ่งจากฝากพ็อพ -- และมายสเปซครั้งนี้ขออุทิศความประทับใจให้แก่ Bleach สตูดิโออัลบั้มแรกในปี1989ของพวกเขา จุดกำเนิดของการตีแผ่ดนตรีกรั๊นจ์ร็อคสู่ความนิยมระดับโลกและวงร็อคเลื่องชื่อระดับตำนานที่ยังคงเป็นแรงบันดาลใจอันยิ่งใหญ่ให้แก่คนดนตรีรุ่นหลังจวบจนทุกวันนี้
"กรั๊นจ์" เท่าที่ส่วนตัวได้ฟังจากภาพรวมของงานตลอดทั้ง3ชุด -- Bleach,Never mind และ In Utero -- ขอสรุปให้เป็นอีกแขนงหนึ่งของดนตรีพั้งค์ที่สืบสานจิตวิญญาณตามขนบของพั้งค์ร็อคอันเกรี้ยวกราดรุนแรงจาก Sex Pistols วงพั้งค์สุดอมตะแห่งยุค70ก่อนจะพากันสลับขึ้นไปเล่นกับมิติของอัลเทอเนทีฟที่ผสานเอาลูกเล่นของฮาร์ดร็อคสไตล์อเมริกันแท้ๆจนระบายผลลัพธ์ออกมาเป็นดนตรีอัลเทอเนทีฟร็อคติดพั้งค์อันเป็นเอกลักษณ์อันโดดเด่นเอกอุของทางวงจนต้องจารึกไว้ในหน้าประวัติศาสตร์ของอาณาจักรดนตรีในฐานะภาคดนตรีที่ "ทรงอิทธิพล" ทางวัฒนธรรมที่สุดเท่าที่โลกเคยได้รับการหยิบยื่นสรรสร้างมา สำหรับคอร็อคที่ยังไม่เคยลองลิ้มชิมรสชาติอันแผดเผ็ดจัดจ้านในงานชิ้นนี้ขอแนะนำให้จินตนาการถึง Nevermind -- อัลบั้มชุดถัดมาของทางวงที่พวกคุณจำเป็นต้องรู้จักกันดี -- ในแบบฉบับที่ดิบกร้าว เกรี้ยวกราด หยาบและรุนแรงขึ้นอีก2-3ช่วง โดดเด่นบนแสนยานุภาพของกีตาร์อันแพรวพราวเกรี้ยวกราดกระหน่ำสับไม่ยั้งและน้ำเสียงอันมืดหม่นอัดแน่นไปด้วยความทุกข์ระทมที่สะท้อนให้เห็นถึงด้านมืดภายในจิตใจชนิดที่สยดสยองของคุณ "เคิร์ท โคเบน" นักร้องนำสุดหล่อได้อย่างกระจ่างชัด
ปกติมายสเปซจะมีมากสุดแค่3ย่อหน้าแต่นี่เขียนถึงวงที่รักทั้งทีก็ขอเพิ่มให้พิเศษอีกหนึ่งกับอาหารจานโปรดของดิฉันที่เปิดงานชุดนี้ทีไรมันอดไม่ได้ที่จะต้องจิ้มแทร็คพวกนี้ทุกที เริ่มที่ About A Girl ที่โดดเด่นบนกีตาร์กรั๊นจ์คอร์ดแกว่งๆเหมือนไม่ตั้งใจเล่นแต่เมโลดี้ออกมาสวยสุดจะทนพร้อมด้วยสุ้มเสียงอันทรงเสน่ห์บาดลึกลงไปถึงจิตวิญญาณตั้งแต่คำแรกที่คุณเคิร์ทเปล่งออกมาจากปากซึ่งส่วนตัวสัมผัสได้ถึงความหมองหม่นในจิตใจที่ไหลผ่านน้ำเสียงทุกตัวโน๊ต (อนึ่ง : ส่วนตัวชอบเวอร์ชั่นในอัลบั้ม Unplugged มาก) แทร็คเปิดอัลบั้ม Blew กับกีตาร์แพรวพราวสุดมันส์สะสาแก่ใจแซมด้วยท่อนคอรัสกระแทกกระทั้นเร้าอารมณ์ ฟังไปฟังมารู้เหมือนกับจะเป็นใบเบิกทางก่อนความสำเร็จท่วมท้นมหาศาลใน Smells Like Teen Spirit จะบังเกิดขึ้นบนโลกและกลายเป็นดาบที่ปลิดชีวิตของเขาในเวลาถัดมา พวกอารมณ์รุนแรงดิบๆมืดหม่นเกรี้ยวกราดแบบดิฉันรบกวนชวนกันจิ้ม Paper CutsและSifting แล้วปลดปล่อยใจไปพร้อมๆกัน ในขณะที่ Negative Creep,Scoft และ Floyd The Barber คงถูกใจชาวพั้งค์ร็อคขาโหดที่ชะเง้อคอรอคอยเพลงเอ็ดตะโรแหกปากโวยวายสุดพลัง
"กรั๊นจ์" แม้สุดท้ายนี้อาจจะเป็นเพียงตำนานที่ซาความนิยมจนแถบจะสาบสูญไปจากกระแสเพลงในปัจจุบัน แต่เชื่อเถอะว่าจิตวิญญาณของดนตรีแขนงนี้ยังคงเป็นที่สืบสานของนักดนตรีที่มี "ร็อค" เป็นดนตรีในหัวใจ เฉกเช่นเดียวกับที่ชายชื่อ "เคิร์ท โคเบน"และวงชื่อ "Nirvana" ยังคงมีลมหายใจและถูกหยุดช่วงเวลาที่รุ่งโรจน์ของเขาให้ไม่มีวันตายไปจากความทรงจำของแฟนเพลงที่รักพวกเขาเสมอ และสักวันเชื่อว่าวัฏจักรอันไม่หยุดนิ่งของแวดวงดนตรีจะนำพา "กรั๊นจ์" ไหลเวียนกลับมาครองความนิยมบนชาร์ตเพลงได้อีกครั้ง....ซึ่งส่วนตัวก็หวังไว้สุดใจว่ามันจะกลับมาเร็วที่สุดเท่าที่จะเร็วได้!

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น