วันจันทร์ที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2553

The Sunshine Underground : Nobody's Coming To Save You : 98%


The Sunshine Underground : Nobody's Coming To Save You : 98%
หลังจากที่ทำดิฉันคลั่งไคล้เป็นบ้าเป็นหลังกับ Raise The Alarm สตูดิโออัลบั้มชุดแรกของทางวงเมื่อ4ปีก่อนที่เปรี้ยวเฟี้ยวฟ้าวจี๊ดจ๊าดสุดพลัง เก๋าในเกมส์ประหนึ่งว่าคร่ำหวอดในวงการมาร่วมทศวรรษแถมยังมันส์เลือดสาดหยดติ๋งๆๆๆๆชนิดหฤโหดและหลังจากที่รอแล้วรอเล่าในที่สุด 1 กุมภาพันธ 2010 The Sunshine Underground วงอินดี้สุดที่รักของดิฉันก็ได้ฤกษ์ดีที่จะเบ่งงานชุดที่สองออกมาให้แฟนจ๋าได้ชื่นใจ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดกร๊าดดดดดดดดดดดกันอีกหนึ่งคำรบ วู๊วววว!!!! นานฉิบเป๋งเลยวุ๊ย
รูปแบบดนตรี
งานชุดที่แล้วนิตยสาร NME ถึงกับจีบปากยกย่องให้เป็น The First Great Album Of The New Rave Movement ด้วยการจับเอาดนตรีอินดี้ร็อคสดห่ามเนื้อๆมาขยำเข้ากับจังหวะเต้นรำสุดหฤหรรษ์สไตล์แด๊นซ์-พั้งค์แบบวงสหราชอาณาจักรขาโจ๋ติดฟั้งค์ นิวเวฟและดิสโก้พาลไปกระชากหัวตบกระบาลเอาซินธิ์ร็อค บิ๊กบีท เฮ้าส์และเอ็กซ์เพอริเมนทัลจางๆเขามาผสาน มาอีงานชุดนี้คุณน้องคิดว่าพวกคุณพี่อาจจะติดใจกับแนวสร้างชื่ออีกซักอัลบั้มด้วยความที่สำหรับพวกเธอมันยังไม่เกร่อซ้ำซากและเพิ่งเป็นแค่อัลบั้มที่สองจึงแลดูไม่น่าเกลียด แต่แล้วดิฉันก็คิดผิดเนื่องจากงานชุดนี้แนวเดิมๆยังคงมีอยู่แต่เป็นเพียงส่วนหนึ่งของอัลบั้มเนื่องจากเนื้องานยืนพื้นที่อินดี้ร็อคที่เบนเข็มทิศไปหาการาจร็อคดิบสดหนักแน่น ชูเกสซิ่งแพรวพราว อัลเทแอเนทีฟเท่ห์ๆตลอดจนไซคลีเดลิกทรงเสน่ห์บางแทร็คอลังการเข้าขั้นโพรเกรสซีฟ บางแทร็คออกแนวบริทพ็อพติดพั้งค์ยันบางแทร็คทำพ็อพขึ้นหวานขึ้นจนน่าตกใจชนิดที่จับไปตีกับพวกพาวเวอร์พ็อพและพ็อพร็อคเมนท์สตรีมทั้งหลายแหล่ได้สบายๆทีเดียว
จุดด้อย
ไม่มีค่ะ
แทร็คเด็ด
มันส์หยดติ๋งๆกันตั้งแต่เพลงเปิดอัลบั้ม Coming To Save You (5) ครบเครื่องบนอัลเทอเนทีฟอินดี้ร็อคปะทะอิเล็คโทรแด๊นซ์-พั้งค์ติดซินธิ์ดึ๋งๆติ๊สท์แตกแต่แด๊นซ์กระจายก่อนจะประโคมความเท่ห์ด้วยการาจพั้งค์ผสานนิวเวฟ ต๊ายยยยย ตาย ตาย แค่แทร็คแรกก็เริ่ดจนหายใจหายคอกันแถบไม่ทัน ตามมาติดๆกับ Spell It Out (4.5/5) เพลงที่สองที่ทำเก๋ด้วยการตบบีทเต้นรำเข้าไปวาดลวดลายกับอินดี้ร็อคที่กำลังทำสงครามกับโพสท์พั้งค์และชูเกสซิ่งเท่ห์ๆอย่างดุเดือด ฟังครั้งแรกอยู่ที่มาตรฐาน4ดาวแต่พอรอบที่4เริ่มหยั่งได้ถึงความงามที่อยู่ ณ จุดลึกสุด เริ่ดดด!!! สำหรับคนที่ชอบงานชุดที่แล้วก็มีมาให้ดีดดิ้นวี๊ดว๊ายกันสุดพลังใน We've Always Been Your Friends (5) นิวเรฟเท่ห์ๆที่ใช้อิเล็คโทรนิคเปิดม่านได้อย่างจัดจ้านพร้อมกับความโกลาหลย่อยๆจากการก่อจลาจลกันของดนตรีแด๊นซ์-พั้งค์ ฟั้งค์ ดิสโก้เสริมขบวนประท้วงด้วยซินธิ์พั้งค์เก๋ๆลามไปหาอินดี้ร็ฮคก่อนจะอำลาผู้ฟังด้วยการพรมเพียโนพลิ้วไสวเมโลดี้หวานหยดละมุนละไมได้อย่างเหนือชั้นเป็นการลูบหลังที่ชวนประทับใจยิ่ง ก่อนจะมาจี๊ดกันต่อกับกีตาร์นิวเวฟยุค80ตบเข้ากับเบสฟั้งค์เท่ห์ๆใน In Your Arms (4.5/5) ที่นำบีทดิสโก้ลงไปเล่นกับไซคลีเดลิกและอคูสติคได้อย่างลงตัวติ๊สท์ไปนิดแต่ก็นับว่าทำออกมาได้เข้าถึงไม่ยากนัก ปิดท้ายงานรีวิวด้วย Any Minute Now (4/5) ที่ซาวนด์กระเดียดไปทางบริทพ็อพสวยๆละเมียดละไมสไตล์สหราชอาณษจักรหากแต่จะติดตรงที่ทางวงของแรงใส่สรรพสำเนียงอินดี้พั้งค์เข้าไปพอตัว ต๊ายยย ผลลัพธ์ออกมาเท่ห์มากทีเดียว หากแต่ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด อะไรกันจบอัลบั้มเสียแล้วเหรอคะ โถๆๆๆๆๆๆหายไปตั้ง4ปีทำออกมาขอคืนดีแค่10เพลงแล้วมันจะหายคิดถึงได้ไงยะ แหมๆๆๆๆๆ เวลาแห่งความสุขนี่มันตะบนเดินหน้าไปอย่างรวดเร็วไม่มียั้งไม่มีแคร์สื่อแขนงไหนจริงๆ ว่าแล้วอิมพอร์ตโลดดดดดดดดด
สรุป
ถึงเวลาที่อัลบั้ม Piece Of The People We Love ของ The Rapture สุดที่รักของฉันอีกหนึ่งวงจะได้เวลาสละบัลลังก์เสียที ส่วน Bionic ของอีติ๊ก็ระวังตัวไว้ให้ดีนะคะลีลาออกช้านักถ้าออกมาแล้วงานไม่ดีอย่างที่หล่อนโฆษณาไว้ล่ะก็นอกจากจะโดนตั้งกระทู้ด่ารายวันแล้วตัวเตงอันดับหนึ่งของท็อป50อัลบั้มส่งท้ายทศวรรษปีนี้ อาจจะไม่ใช่หล่อนก็ได้นะคะ

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น