วันพุธที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2553

Goldfrapp : Heard First : 78%


Goldfrapp : Head First : 78%
นับว่าเป็นโอกาสดีที่วันนี้มีอารมณืสุนทรีย์และเวลาที่ว่างพอจะมานั่งเขียนรีวิวถึงหนึ่งในงานที่รอคอยที่สุดแห่งปีจากวงอิเล็คโทรนิคสุดที่รักจากลอนดอนที่ทำเพลงได้เปรี้ยวเก๋ลืมโลก เชื่อว่าผู้ฟังหลายท่านยังคงจำความทรงคุณภาพถึงขีดสุดของอัลบั้มเปิดตัวอย่าง Felt Moutain และคงยังไม่ลืมอัลบั้มอิเล็คโทรพ็อพเปรี้ยวๆอย่างSupernatureที่ตอกย้ำบารมีให้ทางวงดังกระหึ่มระบือข้ามเขคตุดแดนของแวดวงอินดี้ขึ้นมาเป็นที่รู้จักอย่างแพร่หลายในอาณาจักรดนตรีสากลกระแสหลักได้จวบจนทุกวันนี้เท่านั้นยังไม่เท่ากับความดีใจถึงขีดสุดที่ดิฉันได้ทราบว่าวงสุดที่รักและเล่นตัววงนี้ได้ถูกนางติ๊ลวงให้ไปเป็นโปรดิวซ์เอร์ในงานอัลบั้มชุดหม่ของเธอ Bionic ที่เลื่อนแล้วเลื่อนอีกจนเลิกรอเป็นที่เรียบร้อย วู๊ยยยยย อีติไม่ออกไปนไรเขียนถึงพวกเจ๊ก่อนแล้วกันนะคะกับสตูดิโออัลบั้มชุดล่าสุดที่กำลังจะวางขายในวันที่22-23กว่าๆในมีนาคมศกนี้อย่าง Head First
รูปแบบดนตรี
นับจากจุดเริ่มต้นกับอัลบั้มแรกอย่าง Felt Moutain ที่เป็นงานอิเล็คโทรนิคชั้นดีซึ่งจรุงไปด้วยกลิ่นอายของซาวนด์แอมเบี้ยนท์หลอนๆลอยละล่อง ซินธิ์พ็อพและโฟล์คโทรนิก้ากับการยกระดับตัวงานและพลิกโฉมภาพลักษณืการนำเสนองานยากๆติ๊สท์ๆสู่การเป็นหนึ่งในตัวแม่แห่งศิลปินอิเล็คโทรนิคที่เลื่องลือของแวดวงอินดี้กับการยกเครื่องใหม่มาเป็นอิเล็คโทรแดนซ์-พ็อพผสานซินธิ์ นิวเวฟ ทริพฮอพ ยูโรดิสโก้ตลอดจนแกลมร็อคยันติดติ่งอิเล็คโทรแคลชในงานชุด Blach Cherry และ Supernature มาถึง Seventh Tree สตูดิโอชุดที่4ก็นับว่าเป็นงานอิเล็คโทรพ็อพชั้นดีที่ย้อนกลับสู่จุดกำเนิดของแรงบันดาลใจแห่งการเป็นศิลปินกับดนตรีจำพวกดาวน์เทมโพ อคูสติค โฟล์คโทรนิก้า แอมเบี้ยนท์และเอ็กซ์เพอริเมนทัล เป็นต้น สำหรับ Head First ชุดล่าสุดนี้ฟังครั้งแรกแล้วสัมผัสได้อย่างแจ่มแจ้งว่าทางวงหมายมั่นปั้นมือที่จะบุกตลาดเมนท์สตรีมเลยนะคะเนี่ยสังเกตุจากการนำเสนอภาคดนตรีที่กลั่นกรองออกมาซะ "พ็อพจ๋า" จนน่าตกใจคือความเป็นอินดี้ยังมีอยู่ค่ะเพียงแต่ภาพรวมกว่า90%ของตัวงานมาแนสสะบัดสะบิ้ง กรีดกรายและไพเราะติดหูด้วยแนวเพลงที่ยังยืนพื้นอยู่ที่อิเล็คโทรพ็อพเต้นรำเป็นหลักใหญ่ใจความซึ่งงานชุดนี้สีสันแจ่มจรัสแสบตาด้วยบทบาทของฟั้งค์กี้ย์ดิสโก้ นิวเวฟและซินธิ์แบบยุค80เข้ามามีบทบาทสูง บางแทร็คเป็นยูโรดิสโก้กลิ่นไคลีย์หอมฟุ้งมาแต่ไกล บางแทร็คเป็นเทคโนเล่นกันง่ายๆแต่ก็อย่างเพิ่งตกใจไปนะคะความเก๋แบบเดิมๆสไตล์โกลด์แฟร็ปแม้จะลดไปจมแต่ก็ยังมีอยู่กับภาคดนตรีแอมเบี้ยนท์ ทริพฮอพ แกลมร็อคตลอดจนซาวนด์อิเล็คโทรนิก้าเก๋ๆที่เป็นเอกลักษณ์และเสน่ห์เฉพาะตัวของทางวงก็ยังสามารถทำหน้าที่ได้ในระดับที่น่าพึงพอใจอยู่
จุดด้อย
มองได้หลายแง่นะคะ ก่อนอื่นขอพูดถึงในแง่ของคนฟังเพลงพ็อพก่อนก็ต้องบอกว่างานชุดนี้เป็นอิเล็คโทรพ็อพที่ดีเลยทีเดียว เพราะ ติดหูและฟังง่ายครบสูตรงานดนตรีดีๆที่วัฒนธรรมเมนท์สตรีมจะหลงรัก ว่าแต่ "เพลงมันน้อยไปรึเปล่าคะ?" ยุคนี้ขนาดมี18-19เพลงคนฟังยังแถบไม่อยากจะตัดใจควักตังค์ซื้อกันเลยนับประสาอะไรกับงานแค่9เพลงในราคาใกล้เคียงกันนับวาเป็นตัวเลือกที่แพ้ขาดลอยสำหรับผู้บริโภคดนตรีในยถุคปริมาณและความคุ้มค่าเพลิดเพลินในระยะยาวเท่านั้นที่ครองโลกโดยแท้ มาที่มุมมองของคนที่ฟังอินดี้และเป็นแฟนเพลงโกลด์แฟร็ปมาก่อนบ้าง ส่วนตัวก็ต้องบอกตามตรงว่า "ผิดหวัง" พอดูกับงานชุดนี้คือมันอาจจะแลดูสองมาตรฐานไปนิดนะคะที่ส่วนตัวดิฉันรู้สึกไม่ชอบใจที่โกลด์แฟร็ปดร็อปมาตรฐานและดนตรีตัวเองให้ลงมาตลาดในระดับนี้ในขณะที่ถ้างานชุดนี้เป็นของมาดอนน่าหรือไคลีย์คงจะประทับใจพอควร แต่ส่วนตัวด้วยความที่ติดตามโกลด์แร็ปมาตั้งแต่ชุดแรกรู้สึกว่ามัน แหม "ความเก๋ลดไปจม" ทั้งนั้ทั้งนั้นไม่ใช่ว่าดิฉันยึดติดแต่ความสมบูรณืแบบเดิมๆอะไรหรอกนะคะเพียงแต่ส่วนตัวรู้สึกว่างานของโกลเดแฟร็ปชุดนี้เป็นอะไรที่ดูลวกๆ ขาดๆเกินๆ ตลกและเติมความต้องการของแฟนๆได้ไม่เต็มในแง่ของความจริงใจ จินตนาการชั้นเลิศทางดนตรี ชั้นเชิงการนำเสนอชวนพรึงเพริศตลอดจนจุดยืนที่แข็งแกร่งที่เคยนำเสนออกมาได้ดี หากแต่งานชุดนี้มันกลายเป็นทำออกมาแล้วโดนอิทธิพลของราชินีเพลงแด๊นซ์เมนท์สตรีมตัวแม่อย่างเจ๊แม่มาดอนน่าและเจ๊ไคย์ลีย์แผดกลบหมด คือฟังๆแล้วไม่ใช่ว่ามันไม่ดีนะคะ ดี แต่มันเป็นวัฒนธรรมที่ไม่เหมาะกับโกลด์แฟร็ปชนิดที่ไม่เชิงจะผิดกาลเทศะทีเดียว
แทร็คเด็ด
ที่ชอบจริงๆก็มี Rocket (4/5) แทร็คเปิดอัลบั้มและเป็นซิงเกิ้ลแรกกับดนตรีน่ารักๆสไตล์อิเล็คโทรพ็อพเต้นรำติดกลิ่นอายเรโทรซาวนด์แบบฟั้งค์กี้ย์ดิสโก้ยุค80และเทคโนซินธิ์ลอยๆเฟี้ยวฟ้าวทำกร่างทั่วเพลง คนที่ชอบเพลงของมาดอนน่าหรือไคลีย์คงได้มีกรี๊ดกร๊าดกันคราวนี้ Believer (3.5/5) แทร็คถัดมาที่ภาคดนตรีชวนให้นึกถึงงานของมาดอนน่าช่วงยุค Music กับเพลงอิเล็คโทรแด๊นซ์-พ็อพที่วางโครงสร้างด้วยบีทดนตรีไลท์เทคโนเดินกันเรียบๆเล่นกันง่ายๆต่างออกไปตรงความเข้มข้นของบีทอิเล็คโทรนิค ความว่อนเน้นย้ำของซินธิ์และความเป็นยูโรในตัวมีสูงกว่ามากก็แค่นั้น ไม่ประทับใจแต่ก็ติดหูหนึบที่สุดในงานชุดนี้ทีเดียว สำหรับ Head First (4/5) ไทเทิ่ลแทรค มาในแนวที่คล้ายคลึงกับ Fly Me Away ในงาน Supernature ในแบบฉบับที่พ็อพและหวานกว่ากับดนตรีซินธิ์พ็อพอิเล็คโทรบัลลาดเจือดาวน์เทมโพลอยละล่องคุมทิศทางผสานความกรีดกรายด้วยเครื่องสายแบบออเครสตร้าและเสียงร้องที่หวานละไมจับข้วหัวใจฟังแล้วนึกถึงงานของคาร์เพนเตอร์ มาที่ Dreaming (4.5/5) ที่ค่อยมีความเป็นโกลด์แฟร็ปที่คุ้นเคยหน่อยกับ อิเล็คโทรแด๊นซ์*พ็อพเจือยูโรดิสโก้ ซินธิ์หลอนๆตลอดจนเทคโนหนักหน่วงที่ถ่ายทอดบนสรรพสำเนียงแอมเบี้ยนท์ลอยละล่อง ฟังแล้วค่อยชื่ใจหน่อยที่โกลด์แฟร็ปที่เราต้องการยังไม่ตายไปไหน เช่นเดียวกันกับ Hunt (4.5/5) ที่เป็นทริพฮอพเริ่ดๆแบบที่คนรัก Supernature และ Black Cherry ฟังแล้วต้องประทับใจ เอ่อ ชอบแค่นี้เองอ่ะค่ะ
สรุป
แม้ว่าส่วนตัวจะเป็นงานชุดแรกของโกลด์แฟร็ปที่ไม่คิดจะซื้อก็ตามแต่ก็กล้ายืนยันนะคะว่าอัลบั้มชุดนี้เป็นงานอิเล็คโทรพ็อพในระดับคุณภาพที่มีไว้ก็ไม่ทำให้ผิดหวัง เพราะติดหูและฟังได้เพลินๆ หากแต่อาจจะไม่ได้ออกมาเป็นตัวแทนทางดนตรีที่ดีหรือสมบูรณ์แบบในแบบฉบับที่แฟนโกลด์แฟร็ปบางท่านต้องก็แค่นั้น

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น