วันพฤหัสบดีที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2552

Rodrigo Del Arc : A Kind Of Bossa : 85%


Rodrigo Del Arc : A Kind Of Bossa : 85%


จัดรีเควสให้ท่านผู้อ่านมา2-3รีวิวติดแล้วงวดนี้ดิฉันขอเขียนอะไรตามความปรารถนาอันแรงกล้าสนองนี๊ดตัวเองบ้างนะคะ ซึ่งศิลปินที่จัดให้ในรีวิวครั้งนี้ต้องบอกว่าเป็นพรหมลิขิตประจำปีนี้จริงๆเพราะวันหนึ่งนั่งเปิดมายสเปซทำฉอเลาะหาเพื่อนไปเรื่อยอยู่ๆก็มาจ๊ะเอ๋จ๊ะเอากับศิลปินหนุ่มบราซิลเลี่ยนโคตรหล่อนายนี้ชนิดเต็มรักได้ยลโฉมพ่อเทพบุตรครั้งแรกแล้วเทพธิดาเทียมนางนี้ถึงกับหลุดลอยไปเลยทีเดียว แหมมมมม "ช่างรูปงามอะไรปานนี้" ชะรอยว่าสวรรค์ชั้นฟ้าจะกำหนดโชคชะตาให้เราได้มาเคียงคู่กันโดยแท้ประดุจมหากาพย์รักในวรรณคดี (อ๋อ อีพวกที่มาแซวดิฉันว่า "คดีอะไร" ฆาตกรรม ข่มขืน ลักทรัพย์ ฉ้อโกง เปิดซ่องหรือก่อการวิวาท? นี่ไพร่มากนะคะระวังจะโดนตบ) แถมงานดนตรีคุณเธอก็ยังไพเราะเพราะพริ้งจับจิตวิญญาณขนาดนั้นว่าแล้วก็ขอแนะนะ Rodrigo Del Arc กับงานชุด A Kind Of Bossa บุเพสันนิวาศประจำปี2009ของแนสทิน่าค่ะ หึหึหึ


รูปแบบเพลง

งานของคุณร็อดดี้ขาเป็นอินดี้พ็อพที่มีกลิ่นอายของดนตรีบราซิลเลี่ยนพื้นเมืองเข้ามาผสมผสานชนิดเด่นจัดและชัดเจนมากๆโดยหลายแทร็คได้รับอิทธิพลการนำเสนอมาจากดนตรีบอสซาโนว่า ชิลล์แจ๊ซซ์และเล้าจน์แทรกเข้ามารับบทเอกในทิศทางที่ค่อนข้างสูงทีเดียวนอกจากนี้บางแทร็คยังแฝงรสชาติคอนเทมโพลารีย์ อคูสติค บางแทร็คหวนให้นึกถึงอารมณืหวานๆของอินดี้พ็อพช่วงยุค60-70 บางแทร็คเจือโซลเหงาๆหวานๆลอยละล่องตลอดจนบางแทร็คขยับไปเล่นกับพ็อพโฟล์คบริสุทธิ์ยันทีนพ็อพจ๋าๆจัดๆเอาใจวัยรุ่นยุคสมัยนี้ก็มี ชะ ชะ ช่า ทั้งหล่อทั้งหลากหลายและมากความสามารถขนาดนี้ อ่า นี่แหละสเป็คช่า หึหึหึ



จุดด้อย

บางคนเขาค่อนขอดงานของคุณพี่ว่า หนักพ็อพ" ไปนิดมากกว่าจะเป็นศิลปะแบบบราซิลเลี่ยนจัดจ๋าและบอสซาโนว่าเข้มข้นชนิดเกินครึ่งอัลบั้มซึ่งก็ต้องยอมรับนะคะว่าอาจจะจริงอย่างที่เขาว่านะคะคุณพี่ขา เพียงแต่กรณีนี้สำหรับคุณน้องแล้วไม่มีปัญหาค่ะ ไม่มีอะไรจะติเตียนและไม่มีอะไรเป็นอุปสรรคต่อการดื่มด่ำของคุณน้องค่ะ น้องแนสทิน่าคนนี้รับได้ทุกสิ่งที่คุณพี่ Rodrigo Del Arc สุดหล่อรังสรรค์ขึ้นมา หึหึหึ จริงๆนะคะ


แทร็คเด็ด

เปิดอัลบั้มด้วย Slip Into Precision (5) ที่ครบเครื่องด้วยการนำเสนอและจังหวะจะโคนอันทรงเสน่ห์แบบบราซิลเลี่ยนแท้ๆที่แพรวพราววาวระยิบระยับไปด้วยบอสซาโนว่า ชิลล์แจ๊ซซื เล้าจน์ยันจังหวะคึกคักสนานใจแบบละทินโซลติดฟั้งค์ บิ๊กแบนด์ตลอดจนตบด้วยความเป็นซัลช่าช่วงท้ายเพลงได้ชนิดลงตัวสุดๆแถมยังได้น้ำเสียงสุดเซ็กซี่และนักร้องที่หล่อขนาดนี้มาขับขาน ดิฉันยอมพลีให้ทั้งวิญญาณเลยค่ะ ต่อด้วยซิงเกิ้ลอย่าง The Question Song (4/5) ที่เป้นงานอินดี้พ็อพย้อนยุคที่ตัวเพลงตลบอบอวนไปด้วยกลิ่นอายบราซิลเลี่ยนพ็อพช่วงยุค60-70เจือบอสซาโนว่า ชิลล์เอ๊าทืและแจ๊ซซ์เล้าจน์ได้อย่างมีเสน่ห์ส่วนตัวชอบภาคเนื้อหาที่รู้จักเล่นการใช้คำได้อย่างมีสำบัดสำนวนทรงวาทะศิลป์และมิวสิควิดีโอยังน่ารักอีกต่างหาก ก่อนจะขยับมาที่ Under The Sea (4/5) ที่หม่นขึ้นกว่าบรรดาแทร็คก่อนหน้านี้โดดยตัวเพลงเป็นคอนเทมโพลารีย์บัลลาดเจือแจ๊ซซ์เล้าจน์ขมุกขมัว โซลหวานๆเหงาๆลอยๆตลอดจนเครื่องสายแบบเมนท์สตรีมกรีดกรายยกระดับให้ตัวเพลงเพราะและหรูหราขึ้นมากกว่าที่เป็นทีเดียว

A Place To Remind (4/5) ต๊ายยยย พ็อพจ๋ามากๆฟังแล้วนึกถึงงานช่วงยุคแรกของไรอัน คาบรีล่าไม่ก็เจสซี่ แม็คคาร์ทนีย์ประมาณนั้นเลยทีเดียวแม้สำเนียงการร้องคุณพี่จะแปร่งๆไปนิดแต่ก็เชื่อว่าฟังแล้วคงเคลิ้มกันได้ไม่ยาก เพราะดีนะ สำหรับ Candle Light (4.5/5) อีกหนึ่งแทร็คที่พาคุณผู้ฟังไปดื่มด่ำทำความรู้จักกับศิลปะของดนตรีคอมเทมโพลารีย์แบบราซิลเลี่ยนแท้ๆที่หอมฟุ้งไปด้วยบอสซาโนว่าแจ๊ซซ์ติดเล้าจน์สุดไพเราะเข้มข้นสไตล์บราซิลเลี่ยนแท้ๆ หรูหรากรีดกรายและไฮโซสุดๆแม้จะไม่เหมาะกับหญิงเลวอย่างดิฉันแต่ก็พยายามชอบเต็มที่ค่ะเพื่อคุณพี่ไงคะ ปิดท้ายกับงานพ็อพโฟล์คอคูสติคเพราะใน Together (4/5) เวอร์ชั่นสดอำลาผู้ฟังได้อย่างสุดประทับใจ


สรุป

ตั้งแต่หายใจมาบนโลกนี้22จะ23ปีดีดักไม่เคยมีวันไหนที่ดิฉันรู้สึกอยากจะบินไปชมบราซิลเท่าวันนี้มากอ่นเลยค่ะมีประชากรหล่อสะบัดอย่างคุณพี่ Rodrigo Del arc ของดิฉันอาศัยอยู่นี่ส่วนตัวกล้าการันตีเลยว่าต้องเป็นปีะเทศที่น่าอยู่ติดอันดับโลกแน่นอน ว่าแล้วอยากจะสยายผมตีปีกไปตายเอาดาบหน้าที่บราซิลดีกั่ว ว่าแตาคุณพี่ rodrigo ยินดีให้ที่พักพิงแนสทิน่าคนนี้รึเปล่าเอ่ย ?

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น